محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)

1757

جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)

سورة الطور مكية ، و هى تسع و اربعون آية [ ترجمه ] بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 » 1 - سوگند ياد كنم - يا محمّد - بكوه « 2 » 2 - و نامهء نبشته « 3 » 3 - اندر ديوانى گشاده 4 - و خانهء معمور « 4 » 5 - و آسمانه‌اى برداشته « 5 » 6 - و دريايى پر از آتش كرده « 6 » 7 - كه عذاب خداى تو افتيده است 8 - و نيست آن را هيچ باز دارنده‌اى « 7 » 9 - آن روز كه همى گردد آسمان برگشتنى « 8 » 10 - و برود كوه‌ها رفتنى 11 - واى آن روز دروغ داران را « 9 » 12 - آن كسها كه ايشان اندر بيكارى « 10 » بازى همى كنند 13 - آن روز كه بخوانندشان سوى آتش دوزخ خواندنى « 11 »

--> ( 1 ) بنام خدايى كه سوى بهشت خواند ، مهربان كه راه بهشت نمايد ، بخشاينده كه بهشت عطا دهد . ( صو ) ( 2 ) سوگند بكوه طور سينا . ( صو ) ( 3 ) و سوگند بنامهء نبشته . ( صو ) ( 4 ) و خانهء آبادان كرده . ( صو ) ( 5 ) و سوگند بسقف برداشته - يعنى آسمان . ( صو ) ( 6 ) سوگند بدرياى پراكنده از آتش . ( صو ) ( 7 ) باز زننده . ( صو ) ( 8 ) كه بجنبد آسمان جنبيدنى . ( صو ) ( 9 ) مر دروغ زنندگان را . ( صو ) ( 10 ) نابكارى . ( صو ) ( 11 ) كه بازگردانند ايشان را سوى آتش دوزخ بازگردانيدنى . ( صو )