محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)

1755

جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)

52 - همچنين نه آمد بدانكسها كه از پيش شما « 1 » از پيغامبرى مگر كه گفتند : جادوى « 2 » يا ديوانه‌اى 53 - اندرز كردند بدان ؟ « 3 » نه كه ايشان گروهىاند گردن‌كشان 54 - برگرد از ايشان كه نيستى تو نكوهيده « 4 » 55 - و پند ده كه پند « 5 » سود دارد مؤمنان را 56 - و نه آفريدم ديو و مردم را « 6 » مگر تا بپرستند مرا 57 - و نه خواهم از ايشان هيچ روزى و نه خواهم كه طعام دهند مرا 58 - كه خداى عزّ و جلّ اوست روزى دهنده ، خداوند زور و قوّت استوار 59 - كه آن كسها را كه ستم كردند و گناه مانند گناه « 7 » ياران ايشان مه شتاب كنند 60 - واى آن كسها را كه كافر شدند از روز ايشان آنك مىوعده كنندشان « 8 » ترجمة سورة و الذاريات و اين و الذّاريات بادهاست كه بجهد ، و درختان بارگيرد ، و اين « 9 » بادها بسيار است گوناگون . « 10 » و اين قصّه بادها پيدا كرده آمدست بسورة الشعراء بقصّهء عاديان ، و بجايگاه ديگر

--> ( 1 ) كه از پيش ايشان بودند . ( صو ) ( 2 ) جادوست . ( صو ) ( 3 ) يكديگر را اندرز كردند بدين سخن ؟ ( صو ) ( 4 ) و روى بگردان از ايشان نيستى ملامت زده . ( صو ) ( 5 ) پند دادن تو ( صو ) ( 6 ) پريان و آدميان را . ( صو ) ( 7 ) ستم كردند بهرهء است هم چنان بهرهء . ( صو ) [ متن ظاهرا اشتباه است زيرا « ذنوب » ( بفتح اول ) در اينجا بمعنى بهره و نصيب است . ] ( 8 ) وعده كردند مر ايشان را ( صو ) ( 9 ) و درختان بدان بارگيرند و آن . ( صو ) ( 10 ) الوان الوان . ( صو )