محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)
1744
جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)
41 - و گوش دار آن روز كه آواز دهد آواز دهنده « 1 » از جايگاهى نزديك 42 - آن روز كه بشنوند آوازى راست ، آنست روز « 2 » بيرون آمدن 43 - ما مائيم كه زنده كنيم و بميرانيم و سوى ماست بازگشتن 44 - آن روز كه بشكافند زمين از ايشان زود ، آن گرد كردنيست بر ما آسان 45 - و ما بدانيم « 3 » آنچه مىگويند ، و نيستى تو بر ايشان گردن كشى ياد كن به قرآن آنكه مىترسد « 4 » از بيم من ترجمه سورة ق و اين سورهء قاف بمكّه فرو آمده است اندر آن وقت كه پيغامبر عليه السّلم اسلام آشكارا كرده بود ، و او همى گفت كه : قيامت خواهد بود ، « 5 » و شما را بميرانند ، و باز زنده گردانند ، و برانگيزانند ، و حساب و كتاب باشد ، و باز خواستها باشد ، و هر كسى را جزاى خويش بدهند ، و اگر بهشتى باشد ببهشت فرستند ، و اگر دوزخى باشد بدوزخ فرستند ، و صراط و ترازو و بهشت و دوزخ همه حق است ، و خواهد بود . و بدين معنى خلقان را همى ترسانيد ، و ايشان همى گفتند كه : اين نتواند بودن كه از پس [ مرگ ] ديگر بار زنده باشيم و برخيزيم . « 6 » و جبريل عليه السّلم بيامد و اين سورة بياورد ، و اين بر مثال سوگند است گفت : بدين كوه قاف و بدين قرآن بزرگوار .
--> ( 1 ) كه بخواند خواننده . ( صو ) ( 2 ) براستى ، اينست روز . ( صو ) ( 3 ) داناتريم . ( صو ) ( 4 ) گماشته ، پند ده به قرآن كسى را كه بترسد . ( صو ) ( 5 ) بودن . ( صو ) ( 6 ) كز پس مرگ بربايد خاستن . ( صو )