مكرر ، تاحرفى وكلمتى از آن نيفتد واشتباهى درآن راه نيابد ، ودقايق ديگر . . . كارى است كه تلخص بدان گرفتار و مشغول نگردد ، رنج ها ودشوارى ها و دوندگى ها و خون دل خوردن هاى آن را در نمى تواند يافت ؛ و من بنده با ناتوانى و فرسودگى - بى هيچ دستيار - مه اين رنج ها و دشوارى ها را بجان خريدم ، وخشنودم : جمال كعبه چنان مى دواندم به نشاط * كه خارهاى مغيلان حرير مى آيد ومااسئلكم عليه من اجر ، إن اجرى الا على الله رب العالمين . حبيب يغمائى طهران - بهمن ماه 1342