سورة الحجر مكيّة ، و هى تسع و تسعون آية [ ترجمه ] بنام خداى مهربان بخشاينده * 1 - مى سوگند ياد كند خداى كه اين آيتها [ ى ] كتاب خداى است و آيتها [ ى ] قران است پيدا و آشكارا « 1 » * 2 - وقت بود كه آرزو خواهند « 2 » آن كسها كه كافراند كه اگر بودندى مسلمانان * 3 - دست بدارشان - يا محمّد - تا مىخورند و برخوردارى بردارند و مشغول كندشان اوميد زندگانى ، سرانجام « 3 » بدانند * 4 - و نه كرديم ما هلاك هيچ اهل ديهى و شهرى را كه نه آن مردمان ديه را نبشتهء بود دانسته « 4 » * 5 - پيش نه شده است هيچ گروه از پيش اجل - يعنى نه مردست - و نه بماند است از پس اجل * 6 - گفتند : يا آنك مىفرستند برو قرآن ، حقّا كه تو ديوانه شدستى - يعنى محمّد - « 5 » *

--> ( 1 ) - منم خداى دانا . اينست آيتهاى كتاب و قرآن هويدا . ( خ ) - منم خداى بينا به كار بندگان خويش ، اينست آيات نامه و نبى پديد كننده . ( صو ) ( 2 ) - بسى گاه كه دوست دارند . ( صو ) - چند باشد كه دوست دارند . ( نا ) - چند باشد كه خواهندى . ( خ ) ( 3 ) - زود باشد كه . ( خ . صو . نا ) ( 4 ) - و نه هلاك كرديم از مردمان ديهىيانى كه بود مر آن را حجتى دانسته . ( خ ) ( 5 ) - يا آنك فرو فرستاده آمد برو قرآن ، توى ديوانه . ( خ )