164 - و پيغامبران كه قصّه كرديم‌شان بر تو از پيش « 1 » ، و پيغامبران [ كه ] نه قصّه كرديم‌شان بر تو ، و سخن گفت خداى با موسى گفتنى * 165 - پيغامبرانى « 2 » مژده دهنده و بيم كننده ، تا نه باشد مردمان را بر خداى حجّتى پس « 3 » پيغامبران ، و هست خداى بىهمتا و با حكمت * 166 - و لكن خداى گواهى دهد بدانچه بفرستاد سوى تو ، بفرستاد آن را بدانش او « 4 » ، و فرشتگان گواهى دهند ، و بسنده است خداى گواه « 5 » * 167 - كه آن كسها كه كافر شدند و دور شدند از راه خداى كه گم شدند گم شدنى دور * 168 - كه آن كسها كه كافر شدند و ستم كردند [ نه ] بود « 6 » خداى كه بيامرزد ايشان را ، و نه راه نمايد ايشان را راهى - 169 - مگر راه دوزخ جاودانه « 7 » اندر انجا هميشه ، و هست آن بر خداى آسان * 170 - يا مردمان كه آمد بشما پيغامبر به حق « 8 » از خداوند شما ، بگرويد : بهتر « 9 » شما را ؛ و اگر كافر شويد كه خداى راست آنچه اندر آسمانهاست و اندر زمين ، و هست خداى دانا و با حكمت * 171 - يا اهل كتاب مه خيانت كنيد اندر دين شما « 10 » ، و مه گوئيد

--> ( 1 ) و پيغامبرانى كه جز ايشان گفتم با تو از پيش . ( صو ) - و پيغامبرانند كه بر - خوانديم ايشان را با تو از پيش . ( خ ) - متن : از پس ( 2 ) پيغامبران‌اند . ( خ ) - ( صو ) - متن : پيغامبرى . ( 3 ) سپس . ( صو ) ( 4 ) بدانش خود . ( صو ) ( 5 ) بخداى گواهى ، ( خ ) ( 6 ) نه چنانست . ( صو ) - نباشد . ( خ ) ( 7 ) جاودانه باشند . ( خ ) ( 8 ) براستى . ( خ . صو ) ( 9 ) بهتر باشد . ( خ . صو ) ( 10 ) يا خداوندان توريت مه افراط كنيد اندر دين شما . ( خ )