و علّت دوم - اين است كه آنان با مقام علمى و اطلاعاتى كه از وجوه مختلف قرآن داشتند قرائتشان را حرف به حرف از اوّل تا به آخر قرآن از كسانى مىگرفتند كه مدرك و سندش به امام يا يكى از قارئان بزرگ مىرسيد . « 1 » مىگويم : علاوه بر اينها ائمّه ما - سلام اللّه عليهم - هم با اين قرائتها موافقت نموده‌اند چون در عصر ايشان رائج بوده و مردم آنها را از قرّاء مىگرفتند و ائمّه آنها را ردّ نمىكردند و مردم را از گرفتن قرائتهاى آنان منع نمىكردند بلكه مىگوئيم همه جا قرائت خاندان عصمت موافق قرائت يكى از هفت قرائت است و كم اتفاق افتاده قرائتى از ايشان روايت شود كه غير از قرائتهاى متواتر باشد چنان كه بر آگاه متبحّر در علوم قرآن با مطالعه دقيق مطلب روشن مىشود . اگر بگوئى قرآن به يك قرائت نازل شده پس چگونه خواندن آن به بيشتر از يك قرائت جايز است . و قرائتهاى متعدّد غير از تحريف چه مىباشد . گويم : اوّلا اختلاف قرائتها موجب تحريف و تغيير قرآن نمىگردد ، و با اختلاف قرائتها در قرآن ، نه كلمه‌اى افزوده مىشود و نه چيزى كاسته مىگردد ، زيرا اختلاف آنها در اعراب و صداها و برگرداندن ضمير و كيفيّت تلفّظ ، و خطاب ، و غيبت ، و مفرد ، و جمع ، و مانند اينها در كلماتى است كه شايستگى براى آن دارد و با هريك از قرائتها كه خوانده شود همه قرائتها آيات و كلمات قرآن به حالت اصلى

--> ( 1 ) اين دو سبب را طبرسى در ديباچه مجمع البيان گفته است .