دنيا فرودآمد آنگاه چندين بار بطور پراكنده به مقدار مصالح نازل گشت ، و بعد به همان صورت كه در لوح محفوظ نگارش و تنظيم شده بود در مصحفها يادداشت گرديد . . . . و بيهقى در « المدخل » گويد : « قرآن در دوره زندگى پيامبر خدا بر همين ترتيب بوده چه آيات و چه سوره‌هايش » . . . . و ابن الحصّار گفته : ترتيب سوره‌ها و جا دادن آيه‌ها در جايگاههاى موجود ، قطعا از وحى سرچشمه گرفته است . آنگاه سيوطى پس از نقل اقوال ديگرى از بزرگان در اين مورد كه ترتيب سوره‌ها مانند ترتيب آيات توقيفى است گفته است . مىگويم : و از امورى كه بر توقيفى بودن ترتيب سوره‌ها دلالت دارد اينكه « حاميم » ها بلكه بين سوره‌هاى آنها جدائى افكنده شده و همچنين بين « طسم شعرا » و « طسم قصص » با « طس » فاصله شده ، با اينكه اين سوره كوتاه‌تر از آن دو مىباشد ، پس اگر در جاى خود قرار دادن سوره‌ها از روى اجتهاد بود « مسبّحات » را پشت سر هم قرار مىدادند و « طس » را بعد از سوره قصص ، مىآوردند . سيوطى در نوع 62 از اتقان نيز دربارهء مناسبت آيات و سوره‌ها و اينكه ترتيب هريك از آيه‌ها ، و سورها ، به دستور خداى تعالى بوده چند قول ديگر آورده است . مىگويم : مطلب از طلوع صبح آشكارتر ، و از خورشيد فروزان در نيمروز نمايان‌تر است در اينكه آميخته كردن سوره‌هاى اين كتاب ارزنده الهى و ترتيب آن بر اين طرز شگفت‌انگيز نمىباشد جز به فرمان خداى تعالى ، و كسى كه در قرآن غير آنچه را ما ثابت كرديم