ابن قاصح در شرح آن گويد : شاعر در اين بيت آگاهى داده است كه مردانى كه ميان دو سوره بسم اللّه را آورده‌اند به سنّت رسول اللّه عمل كرده‌اند . « نموها » يعنى سند آن را گرچه ذكر نكرده‌اند بالا برده‌اند و آن را نقل كرده‌اند و آنان عبارتند از [ عيسى بن مينا ] قالون « 1 » ، كسائى « 2 » ، و عاصم « 3 » و ابن كثير « 4 » كه به « باء » و « راء » و « ن » و « دال » از گفته‌اش « بسنة رجال نموها دربة » به آنان اشاره شده است . و به كلمه « بسنّة نموها » اراده نموده نوشتن صحابه بسم اللّه را در مصحف ، و گفته عايشه : « بخوانيد آنچه را در مصحف هست » . و آثارى را كه مىگويند : « پيغمبر اكرم - صلّى اللّه عليه و آله - پايان پذيرفتن سوره‌اى را نمىدانست مگر هنگامى كه « بسم اللّه الرحمن الرحيم » بر او نازل مىشد » . كه اين اخبار بر آن دلالت دارد كه « بسم اللّه » بارها با هر سوره‌اى نازل گرديده است . من گويم : از پيشوايان معصوم ما - عليهم السّلام - هم مانند آنچه از آنها نقل شده روايت گرديده چنانچه در تفسير عياشى از صفوان جمال

--> ( 1 ) عيسى بن مينا از راويان نافع مىباشد مدنى است و در سال 205 در گذشته . ( 2 ) ابو الحسن على ابن حمزه كوفى بغدادى ، يكى از قرّاء سبعة در سال 179 در يكى از روستاهاى رى بنام « رنبويه » از دنيا رفت . ( 3 ) عاصم بن ابى النّجود بهدله از بزرگترين و مشهورترين قاريان و قرائتش را بتوسط زر بن حبيش و ابى عبد الرحمن السلمى از اميرالمؤمنين على - عليه السّلام - دريافت نموده ، فوتش در سنه 128 بوده . ( 4 ) عبد اللّه بن كثير يكى از قراء سبعة است ، فوتش در مكّه سنه 120 بوده .