ديگرند » اين است كه پاره‌اى از آن براستى و درستى بعضى ديگر گواهى مىدهد و بر خلاف آن نمىباشد چنان كه خداوند فرموده : « أ فلا يتدبرون القرآن و لو كان من عند غير اللّه لوجدوا فيه اختلافا كثيرا » . « 1 » همچنين خداوند فرموده : « ذلك بانّ اللّه نزّل الكتاب بالحقّ و انّ الّذين اختلفوا فى الكتاب لفى شقاق بعيد » . « 2 » منظور مفسّرين از اتّصال آيات اين نيست كه آنها لفظاً به يكديگر متّصل‌اند ، چون از مطالب گذشته دانستى كه آيات در دوران پيامبر به دستور آن حضرت تنظيم شده و همه دانشمندان اهل تحقيق اين نظريه را تأييد كرده‌اند . ثمره فقهى از جهت همين ارتباط مفهومى است كه دو سورهء ضحى ( 93 ) و انشراح ( 94 ) را يكى شمرده‌اند و خواندن آن دو در يك ركعت فريضه به جاى يك سوره بعد از حمد تجويز گرديده ، بلكه خواندن يكى از آن دو بدون ديگرى در نماز واجب جايز نمىباشد چون آن دو يك سوره‌اند . « 3 »

--> ( 1 ) نساء 4 : 58 ( ترجمه‌اش گذشت ) . ( 2 ) اين امر بواسطه اين است كه پروردگار كتاب آسمانى را به حق فرستاد و افرادى كه در آن اختلاف و مكابره كردند در خلاف و كشمكش دور از صواب خواهند بود . ( بقره 2 : 176 ) ( 3 ) النهايه و نكتها 1 : 304 .