« انجيل » سوره‌هاى « مثانى » ، و به جاى « زبور » سوره‌هاى « مئين » به من داده شده ، و سوره‌هاى « مفصّل » را هم علاوه ! ( كه با آنها بر پيامبران ديگر برترى يافتم ) . « 1 » يك بحث لغوى در نسخه‌هاى چاپى و خطى لفظ « طول » بيشتر با الف « طوال » نوشته شده و لكن در هنگام نسخه‌بردارى اشتباها كلمه از وضعش تغيير داده شده و گرنه وضع اصلى آن « طول » بر وزن « صرد » است ، و جمع « طولى » مؤنث « اطول » مىباشد . ابن اثير در نهايه گويد : چند بار در حديث آمده است « اوتيت السّبع الطول » و « طول » به صداى ( ا ) جمع « طولى » است مانند « كبر » و

--> ( 1 ) « سبع طوال » هفت سورهء بزرگ 2 تا 8 قرآن است بدين ترتيب : 1 - بقره ، 2 - آل عمران ، 3 - نساء ، 4 - مائده ، 5 - انعام ، 6 - اعراف ، 7 - انفال با توبه . و گفته شده هفتم سوره يونس است . اينها را سوره‌هاى طولانى ناميده‌اند چون درازترين سوره‌هاى قرآنند . سوره‌هاى « مثانى » سوره‌هاى بعد از اين هفت سوره مىباشند كه از حيث عدد آيات كمتر از « مئين » و بيشتر از « مفصّل » و اوّلش سوره يونس و آخرش سوره نحل مىباشد و چون دنباله هفت سورهء اوّلند دومى آنها حساب شده‌اند و بدين جهت « مثانى » ناميده شده‌اند . سوره‌هاى « مئين » سوره‌هائى است كه نزديك به صد آيه است يا اندكى كمتر و يا بيشتر كه اوّلش سوره ( 17 ) اسراء و آخرش سوره ( 23 ) مؤمنون است . « مفصّل » شصت و هفت سورهء بعد از « حم » ها تا آخر قرآنند كه « بسم اللّه » زياد دارند و بدين وسيله چون فصلهائى زياد از هم جدا شده‌اند . ( مترجم ) .