سليمان أخ محمد بن عبد الوهاب (مترجم: حسن حسن زاده آملى)

139

فصل الخطاب في عدم تحريف كتاب رب الأرباب (قرآن هرگز تحريف نشده) (فارسى)

وجه استدلال آن كتاب برايم معلوم نشد ابن مسعود بىترديد از صحابهء پرفضيلت است و لكن معصوم نمىباشد و درستى قرائت ابن مسعود ، غير بودن او از صحابه فاضل به چند امر ديگر توقف دارد : 1 - آنچه از او نقل گرديده ثابت شده باشد كه واقعا از خود او صادر گرديده است ، و اين مطلب به ثبوت نرسيده ، زيرا در قرائتها هر آنچه از وى نقل گرديده بخبر واحد ضعيف نقل شده كه احتمال جعل و اشتباه و گمان و تصحيف از نويسندگان و راويان و غير اينها در آنها مىرود . 2 - قرائت او به عنوان اينكه آن از قرآنى است كه به طريق اعجاز نازل شد مسموع شده باشد ، از جهت تفسير و تاويل و دور نمىباشد كه آنچه از وى روايت شده از قبيل تفسير بوده ، و راويان آن را به گمان خود از قرائت شمرده‌اند ، و در رواياتى كه راويشان يكى است مانند اين كار اتفاق مىافتد . 3 - ثابت شده باشد كه اين قرائت او را پيغمبر بيان فرموده و آن نيز معلوم نيست به تواتر ، و گرنه تنها شايسته بودن ابن مسعود ، نه موجب مىشود كه او معصوم باشد و نه سبب آن مىگردد كه هر چه راويان به او نسبت دهند درست باشد . 16 - در ( صفحه 118 سطر . . . ) نوشته : « و از اين اخبار قضيّه ( صغرى و كبرى و نتيجه‌اش ) حاصل مىشود كه شكل آن چنين است اگر ابن مسعود بر طبق قرائت ايشان نخواند پس او خطاكار است ، لكن او خطاكار نيست ، پس قرائت او بر طبق قرائت ايشان است » . حاشيه : لكن خطاكار نبودن او قطعى نيست چون جز در امام نمىشود كسى هيچ خطائى نكرده باشد ، زيرا همه مىگويند او معصوم