است ، و اين بگونه‌اى بوده كه براى احدى تصرف در كلمه‌اى از آن به هيچ وجه امكان نداشته چون در ديدگاه عدّه بيشمارى بوده . 12 - در صفحه 16 ( سطر . . . ) نوشته است : « پس اگر گفته شود چگونه مىشود به كسانى كه آيات را بر روى تكّه و لوح و امثال آن نوشته‌اند . و يا سينه اشخاص اطمينان پيدا كرد » ؟ . پاسخ داده شده چون آنان مجموعه‌اى را نمودار مىكردند كه معجزه بود و به نظم و ترتيبش همه آشنائى داشتند چون مدت بيست سال شاهد تلاوت آن از پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - بودند ، بنابراين از خطر دروغ‌پردازى در آن ايمن مانده است . حاشيه : اين سخن حق استوارى است كه عقل او را يارى مىدهد و روايات متواتره بر آن دلالت دارند و اى كاش مىدانستم مطلب به اين روشنى چگونه بر مصنّف اين كتاب پوشيده مانده و آن را در نيافته و به چيزهائى چسبيده كه نيازى را بر طرف نمىكنند . 13 - و در صفحه 12 ( سطر . . . ) نوشته است : « اينكه عبد اللّه بن مسعود مصحف مخصوص معتبرى داشته كه با مصحف موجود ناسازگار بوده مستلزم آن است كه مصحف موجود از جهت اعجاز با همه آنچه بر پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - نازل شده هم‌آهنگ نباشد ، و اگر چه در مصحف ابن مسعود هم از جهت ترتيب مخالفتى با مصحف امير المؤمنين - عليه السّلام - وجود دارد » . حاشيه : موجود بودن مصحفى از عبد اللّه بن مسعود ، و ابىّ بن كعب و ديگران دلالت ندارد بر مخالفت داشتن آنها با مصحف معروف مگر در قرائت بعضى به كلماتى و گرنه آنچه با تحقيق بدست آمده و به