گويا مشغول ذكر بود ، خلاف عادت علما و طلاب نجف ، لباس‌هاى نظيف و تميز پوشيده بود ؛ همراه با كفشهاى مرتب . » - تجلى ايمان و اطمينان نفس بندهاى كه در ژرفاى وجود خويش معشوقى جز خداوند و محبوبى جز رضاى او نداشته باشد ، از هيچ حادثهاى هراس به دل راه نمىدهد و در نظر او فقر و ثروت ، بيمارى و سلامتى ، جنگ و صلح و رضايت و خشم مخلوق مساوى هستند ؛ چرا كه تمامى حوادث و اتفاقات عالم هستى را از خداوند متعال ميداند و تسليم محض و خشنود از خواست اوست . اين حالت معنوى ، اوج توحيد و يكتاپرستى مىباشد و از بندهاى كه دلش به نور ايمان و اعتماد كامل به خداوند تبارك و تعالى و نفى هر چه غير او است روشن است ، جز اين انتظار نمىرود . در زندگى آيت الله قاضى نيز به صحنه هايى برميخوريم كه تجلى روح و الا و نفس مطمئن و آرامش درونى ايشان مى باشد و از اين روست كه شخصيت وى مورد تمجيد و تكريم حضرت امام خمينى ( ره ) قرار گرفته ، در مورد ايشان مىفرمايند : « قاضى ، كوهى بود از عظمت و مقام توحيد . » - ادب و احترام مرحوم قاضى هيچگاه در صدر مجلس نمىنشست و با شاگردانش هم كه بيرون مىرفت جلو راه نمىرفت ، و آن گاه كه در منزل ، شاگردان و مهمانان سراغشان مىآمدند براى همه به احترام مىايستاد . آيت الله سيدعباس كاشانى در اين باره مىفرمايد : من آن موقع سن كمى داشتم ، ولى ايشان اهل اين حرفها نبود . بچه‌هاى كم سن و سال هم كه به مجلس شان مىآمدند بلند مىشدند و هر چه به ايشان مىگفتند كه اينها بچه هستند ، مىفرمودند : « خوب است بگذاريد اين ها هم ياد بگيرند . » آيت الله نجابت نقل مىكردند : « او آن قدر مبادى آداب است كه وقتى در منزل مهمان دارد براى خواندن نماز اول وقتش از او اجازه مىگيرد .