رشد مشغول تحصيل علوم اديبّه و دينيه شرعيه گرديده ، مدتى در خدمت والدشان به استفاده و استفاضه ظاهرى و باطنى اشتغال داشته ، بعد به عتبه مقدسه نجف اشرف در عراق منتقل شده ، زمانى به حوزه درس مرحوم آيت الله شيخ‌محمدحسن مامقانى حاضر گشته ، بعدها به طهاره اعراق اصّليه رجوع فرموده و بساط تنعم چيده و دست و دامن صفت زايد از لذايذ دنيويه شسته وانشانده و به كلى از تهيه اسباب عاريه منقطع و با تمام اركان مشغول اصلاح نفس و تصفيه باطن گرديده و به خدمت جمعى از اكابر اولياء رسيدند ، من جمله سال‌هاى دراز ، خدمت مرحوم حاج‌سيداحمد كربلائى مجتهد رحمه‌الله ، كه از اكابر و اولياء و از تلامذه‌ى مرحوم مبرور آخوندملاحسينقلى همدانى بوده‌اند رسيده و از انوار قدسيه ايشان انتظائه و استفاضه نموده‌اند . و حضرت ايشان با برادرشان آقاميراحمد قاضى متولد سنة هزار و دويست و نود و سه هجرى قمرى نواده دخترى مرحوم حاج‌ميرزامحسن قاضى اعلىالله مقامه مىباشند و از اولادشان آقاسيدمحمدتقى و آقاسيدمهدى نواده دخترى مرحوم آقاميرزامحمدعلى قاضى ( قدس‌سره ) مىباشند . » « 1 » 2 - سيداحمد قاضى طباطبائى آن بزرگوار مانند پدر و برادر بزرگوارش در زمره علماى ربانى ، به صدق و صفا مشهور و به زهد و عزلت از دنيا معروف بود . از هياهو كناره گزيده در منزل خود به تزكيه نفس و تهذيب روح مشغول بوده است . استاد سيدمحمدحسين قاضى در كتاب آيت‌الحق مىنويسد : من مدتى كه در تبريز بودم ، نديدم بستر خوابى براى ايشان بگسترانند . « 2 » مرحوم آقاسيداحمد قاضى داراى شخصيتى جامع بود و افزون بر احاطه بر علوم نقلى ، منبر وعظ و ارشاد را فراموش نمىكرد و شنوندگان را از درياى علوم اسلامى سيراب مىنمود . او در فهم و تفسير قرآن داراى برجستگى خاصى بود . مجلس تفسير ايشان هر صبح دوشنبه برگزار مىشد و تا نزديكى ظهر ادامه مىيافت . علامه سيدمحمدحسين طباطبائى با اينكه بيش‌تر روزها را در روستاى شادآباد مىگذراند ولى از اين مجلس كه در تبريز بود ، غيبت نمىكرد و مقيد بود كه در آن شركت كند . مرحوم شيخ‌محمد رازى نويسنده كتاب گنجينه دانشمندان در معرفى ايشان مىنويسد : « مرحوم سيدالاعلام ، حاج‌سيداحمد قاضى طباطبائى ، عابدى عالم و زاهدى كامل بود كه در تبريز سكونت داشت و از اجتماع كناره گرفته و در گوشه منزل خود به انزوا و تزكيه نفس و تهذيب روح و اخلاق خود پرداخته بود . قصه‌اى با اين نويسنده دارد كه مناسب است آن را بنگارم . در ماه شعبان 1369 قمرى ، در فصل تابستان بنابر دعوت بعضى اهل علم تبريز

--> ( 1 ) - مفاخر آذربايجان ، عبدالرحيم عقيقى بخشايشى ، جلد دوم ، ص 931 . ( 2 ) - كيهان فرهنگى ، سال بيستم ، آذر 1382 ، شماره 206 ، ص 6