آن بزرگوار شاعرى بلندمرتبه و دانشمند بىنظير بوده است . در اصفهان متولد و در سال 322 هجرى در همان‌جا دار فانى را وداع كرده است . بعضى از آثارش عبارتند از : عيارالشعر ، تهذيب‌الطبع ، كتاب‌العروض ، الشعر و الشعرا ، تعريض‌الدفاتر ، نقدالشعر ، ديوان‌الشعر . « 1 » ابوالحسن « 2 » على شهاب : آن بزرگوار از فضلاء و دانشمندان بزرگ عصر خود بوده ، چنان‌كه شرح مبسوطى بر اشرف‌التواريخ ، قاضى عضد ، به نام « ترجمه اشرف‌التواريخ » نوشته است . از نسل وى شخصيت‌هاى بزرگ علمى برخواسته‌اند كه شرح حال مبسوط آنان در كتب تراجم بيان شده است . بنابه نوشته بعضى از نسابين ، قسمت عمده سادات زوار اصفهان ، سلسله نسب خود را به ابوالحسن شهاب مىرساندند . « 3 » - سيدعماد - سيداحمد - سيدعمادالدين على - سيدشهاب‌الدين على - سيدحسن طباطبا كمال‌الدين محمد : وى يكى از مشهورترين افراد از خاندان بزرگ طباطبائى مىباشد كه در حدود قرن ششم و اوايل قرن هفتم هجرى مىزيست . فردى وارسته و نيكوكار بود . بسيارى از علماى برجسته جهان تشيع ، هم‌چون آيت الله سيدحسين بروجردى ، آيت الله حاج‌آقا حسين قمى ، آيت الله شهيد سيدحسن مدرس و . . . منسوب به اين سيدجليل‌القدر هستند . سيدكمال‌الدين همراه بسيارى از نوادگان پيامبر ( ص ) در شهر زوار مىزيست و به همين دليل ، اين شهر به « مدينةالسادات » شهرت داشت . اين عالم ربانى در زواره داراى حوزه درسىاى بود كه بسيارى از مشتاقان علوم اسلامى را به سوى خود جذب مىكرد و نيز ملجأ عوام در امور شرعى و فقهى بود . سرانجام در مكتب‌خانه خويش به سوى معبود پر كشيد و همان‌جا دفن گرديد . « 4 » - فخرالدين حسن

--> ( 1 ) - همان ، ص 25 . ( 2 ) - بعضى از مورخين كنيه ابوالحسن على شهاب را « ابوالحسين » ذكر كرده‌اند . ( 3 ) - نسب مرحوم سيدمهدى طباطبا علامه بحرالعلوم نيز به همين ابوالحسن على شهاب مىرسد به اين ترتيب : سيدمهدى بن سيدمرتضى بن سيدمحمد بن سيدعبدالكريم بن سيدمراد بن سيدشاه اسدالله بن سيدجلال‌الدين بن سيدحسن بن سيدمجدالدين بن سيدقوام‌الدين بن سيداسمعيل بن سيدعباد بن سيد ابىالمكارم بن سيدعباد بن سيدابىالمجد بن سيدعباد بن سيدعلى بين طاهر بن ابوالحسن على . ( 4 ) - درياى عرفان ، زندگىنامه و شرح احوال آيت الله سيدعلى قاضى ، هادى هاشميان ، ص 13 .