المجيد بر جناب موسى ( عليه السّلام ) و بر كوه طور تجلّى شد از كانال وجودى اهل بيت ( عليهم السّلام ) خداوندِ مجيد به إسم مجد بر موسى و ديگر پيامبران ( عليهم السّلام ) تجلّى كرد در اينجا هم به إسم القوىّ كه ابتداءً در انوار معصومين ( عليهم السّلام ) تجلّى شد و آنها متحقّق به اين إسم شدند از كانال وجودى آنها ، خداوند به إسم القوىّ بر كائنات و عالم ظاهر شد و با اين إسم آنها را از متلاشى شدن نگه داشت و أمان براى اهل آسمان و زمين شدند زيرا محال است كمالى به مادون مثل آسمانها تجلّى شود و قبل از آن ، انوارِ انسانهاى كامل متّصف به آن كمال نشده باشند لذا بيانى كه از مرحوم قاضى گذشت اشاره به اين معنا دارد . وَ بِمَشِيتِكَ الَّتِى دَانَ لَهَا الْعَالَمُون ( قسم به مشيّت خودت كه عوالم در برابر اين مشيّت خاضع و ذليل شدند ) علم به نظام أحسن و قدرت ذات مُتعالى ، ظهور مشيّت وخواست خداوندى به ايجاد عالَم و نظام دنيا و آخرت را درپى آورد كه در برابر اين ظهور و خواست ، عوالَم و مخلوقات تسليم شدند ، مرحوم قاضى مراد از مشيّت و خواست الهى را حقيقت محمّدى و انوار اهل بيت ( عليه السّلام ) ميداند كه با روايت بلندى اين معنا روشن شود : حضرت حجّت بن الحسن ( أرواح العالمين له الفداء ) به كامل پس ابراهيم فرمود : بَلْ قُلُوبُنَا أَوْعِيةٌ لِمَشِيةِ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ شِئْنَا وَ اللَّهُ يقُولُ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يشاءَ اللَّهُ ( اى كامل : قلوب ما اهل بيت ظرف مشيّت الهى است كه اگر خدا بخواهد ما خواستيم و خداوند مىفرمايد : نمىخواهيد مگر اينكه خدا بخواهد ) با ملاحظة اين روايت ميتوان گفت : در برابر مشيّت الهى و إسم و تجلّى خواست خداوند ، عوالم هستى خاضع و خاشعاند كه ظرف اين مشيّت قلوب مطهّر اهل بيت ( عليهم السّلام ) است ، كه اين هم تأثير ديگرى در برابر إسم الهى خواهد بود . وَ بِكَلِمَتِكَ الَّتِى خَلَقْتَ بِهَا السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْض . . . مرحوم قاضى كلمات تامّات را حقيقت محمدى و انوار اهل بيت او ( عليهم السّلام ) ميداند كه منظور اينست كه به اين انوار ، آسمانها و زمين آفريده شد ، بله فاعليّت « ما به التأثير » مراد است يعنى : خالق هستى خداوند است و او « فاعل ما منه التأثير » است امّا از دريچة وجودى انوار قدسى اهل بيت و أسماءى كه در آنها مُتحقّق شده اين ايجاد و آفرينش انجام مىشود لذا كلمة « بِهَا » آمده . اللَّهُمَّ بِمَجْدِكَ الَّذِى كَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَكَ وَ رَسُولَكَ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ فِى الْمُقَدَّسِين . . . وَ بِمَجْدِكَ الَّذِى تَجَلَّيتَ بِهِ لِمُوسَى كَلِيمِكَ فِى طُورِ سَينَاء . . . مرحوم قاضى مىفرمايد : تجلّى عبارت است از : آشكار شدن حقيقت به مقدار قابليّت ، زيرا انكشاف تامّ براى ممكن الوجود غير