حال آيا براى أسماء ( تجليّاتِ صفات و كمالاتِ ذاتِ الهى ) در قوس نزول و مقام ثبوت و ايجاد ، تأثير ديگرى هست ؟ دوّمين تأثير أسماء در قوس نزول تعابير زيادى در ادعيه و روايات وجود دارد كه نشان مىدهد تأثيرات كه در عالم ظاهر مىشود به أسماء الهى مرتبط و از ناحية أسماءست : عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّه ( عليه السّلام ) قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّه ( صلّى الله عليه آله ) إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَال : اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَحْيا وَ بِاسْمِكَ أَمُوت ( امام صادق فرمود : رسول خدا ( صلّى الله عليه و آله ) وقتى به فراش خود براى استراحت ميرفتند به خداوند عرض مىكردند : بارإلهها به إسم تو زنده ميشوم و به إسم تو ميميرم ) « 1 » ، أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِى تُمْسِكُ بِهِ السَّمَاوَاتِ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِكَ وَ بِكَلِمَاتِكَ التَّامَّاتِ الَّتِى تُحْيى بِهِ الْمَوْتَى ( بار خدايا تو را قسم مىدهم به إسمى كه آسمانها را به آن إسم نگه داشتى تا مبادا شهابهاى آن و ديگر امور آسمانى بر زمين سرنگون شوند ) « 2 » ، وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِى وَضَعْتَهُ عَلَى اللَّيلِ فَأَظْلَمَ وَ بِاسْمِكَ الَّذِى وَضَعْتَهُ عَلَى النَّهَارِ فَاسْتَنَارَ وَ بِاسْمِكَ الَّذِى وَضَعْتَهُ عَلَى الْأَرْضِ فَاسْتَقَرَّتْ وَ دَعَمْتَ بِهِ السَّمَاوَاتِ فَاسْتَقَلَّتْ وَ وَضَعْتَهُ عَلَى الْجِبَالِ فَرَسَتْ وَ بِاسْمِكَ الَّذِى بَثَثْتَ بِهِ الْأَرْزَاقَ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِى تُحْيى بِهِ الْمَوْتَى ( بار خدايا تو را قسم مىدهم بحقّ آن إسمى كه بر شب قرار دادى و ظلمت ايجاد شد و إسمى كه بر روز قرار دادى و روشنائى ايجاد شد . . . « 3 » ) مانند اين فقرات در ادعيه و روايات فراوان است . اينجاست كه سؤالى مطرح مىشود كه اگر از ناحية أسماء تأثيرات در عالم ظاهر مىشود و ثابت شد كه أسماء حادثاند چطور ميتوان به اين معنا ملتزم شد كه تأثيرات به أسماء مرتبط است درحالىكه در قرآن به طور عامّ تأثيرات را در عالم ، به ذات الهى و نه به أسماء او نسبت مىدهد از آن رو كه مىفرمايد : اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَىءٍ : ذات خداوند آفريدگار همه موجودات است ( زمر 62 ) ، هُوَ الَّذى يصَوِّرُكُمْ فِى الْأَرْحامِ كَيفَ يشاء : اوست كه در رحمها شما را صورت‌گرى مىكند ( آل عمران 6 ) ، هُوَ الَّذى خَلَقَكُمْ مِنْ طينٍ ثُمَّ قَضى أَجَلا : اوست كه شما را

--> ( 1 ) - همان ج 2 ، ص 571 . ( 2 ) - همان ، ج 2 ، ص 576 . ( 3 ) - فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ الْعَقْلَ وَ هُوَ أَوَّلُ خَلْقٍ مِنَ الرُّوحَانِيينَ عَنْ يمِينِ الْعَرْشِ مِنْ نُورِهِ فَقَالَ لَهُ أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ فَقَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى خَلَقْتُكَ خَلْقاًعَظِيماً وَ كَرَّمْتُكَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِى ( الكافى ، ج 1 ص 20 ) عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ النَّبِى وَ الْحُجَّةُ فِيمَا بَينَ الْعِبَادِ وَ بَينَ اللَّهِ الْعَقْلُ ( همان ص 25 ) آيات مربوط به نفخ روح در انسان در قرآن بسيار آمده كه معلوم مىشود كه روح كلّى قبل از ارواح جزئى آفريده شده .