بندگانش در كار است كه بالاترين حجاب نور محمّدى و حقيقت محمّديّه و علويّه ( عليهما السّلام ) است ، بالاتر از حُجُب ( حجابها ) مقام نخستين أسماء و تجليّات ذات است كه حجاب بين ذات خداوندى و جميع مخلوقتش است كه از آن به سُرادقات تعبير شده : سُئِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِين ( عليه السّلام ) عَنِ الْحُجُب : فَقَالَ أَوَّلُ الْحُجُبِ سَبْعَة . . . كُلِّ حِجَابٍ مِنْهَا سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَك . . . وَ مِنْهَا نُورٌ وَ مِنْهَا نَارٌ وَ مِنْهَا دُخَانٌ . . . ثُمَّ سُرَادِقَاتُ الْجَلَال . . . ثُمَّ سُرَادِقُ الْعِزِّ ثُمَّ سُرَادِقُ الْكِبْرِياءِ ثُمَّ سُرَادِقُ الْعَظَمَةِ ثُمَّ سُرَادِقُ الْقُدُسِ ثُمَّ سُرَادِقُ الْجَبَرُوتِ ثُمَّ سُرَادِقُ الْفَخْرِ ثُمَّ سُرَادِقُ النُّورِ الْأَبْيضِ ثُمَّ سُرَادِقُ الْوَحْدَانِية . . . ثُمَّ الْحِجَابُ الْأَعْلَى وَ انْقَضَى كَلَامُهُ ( عليه السّلام ) وَ سَكَت ( از امير مؤمنان على « عليه السّلام » راجع به پردهها سؤال شد ؟ حضرت فرمود : اوّلين حجابها هفت حجاب است . . . و هر حجابى هفتاد هزار فرشته هستند و از جمله حجابها حجاب نور ، حجاب آتش . . . بعد از حجابهاى خلقى مقام سُرادق و سراپردههاست كه اوّل سراپردة جلالِ الهى بعد عزّت بعد كبريا و بزرگى ، بعد سُرادق عظمت سپس سرادق قدس و نزاهت ، بعد سُرادق جبروت و فخر و نور سفيد سپس سُرادق وحدانيّت و آنگاه حجاب اعلى آنوقت حضرت در سكوت فرو رفتند ) « 1 » و يا در دعا اينطور آمده : اللَّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِى سُرَادِقِ الْمَجْدِ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِى سُرَادِقِ الْبَهَاءِ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِى سُرَادِقِ الْعَظَمَةِ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِى سُرَادِقِ الْجَلَالِ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِى سُرَادِقِ الْعِزَّةِ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْتُوبِ فِى سُرَادِقِ الْقُدْرَة ( بار خدايا از تو سؤال ميكنم بحقّ آن إسمى كه در سراپرده مجد تو نقش بسته و از تو سؤال ميكنم بحقّ آن إسمى كه در سراپرده بهاء و زيبائى و شگفتى تو نقش بسته و از تو سؤال ميكنم بحقّ آن إسماءى كه در سراپرده عظمت و جلال و عزّت و قدرت تو نقش بسته « 2 » . بله نه تنها مخلوقات در حريم ذاتِ الهى و وجود نامتناهى راه ندارند بلكه مقام نخستين أسماء از آن رو كه حادثاند و تجليات ذات مُتعالى هستند باز در حريم ذات صمدى الهى راه ندارند زيرا هر حقيقتِ حادثى چه أسماء و تجليّات جمالى و جلالى و چه بندگانِ مقرّب او ، از آن جهت كه حادثاند محدودند و از آن جهت كه محدودند در حريم نامحدود راه ندارند بله خداوند چون وجود نامتناهى است در موطن أسماء و مخلوقاتِ خود حضور قيّومى دارد و او تعالى قيّوم و مُقوّم همه حقايق است « وَ هُوَ مَعَكمْ أَينَ مَا كُنتُمْ » لذا در صحيفة سجّاديّه دعاى بعد از نماز شب آمده :

--> ( 1 ) - شيخ طوسى ، تهذيب الاحكام ، ج 3 ص 91 . ( 2 ) - دعاى 32 از صحيفة سجاديّه ( عليه السّلام ) دعاى بعد از نماز شب