عظمت نام و ياد آقاى قاضى آيت الله نجفى هميشه از استاد خودمرحوم آقاى قاضى ، با عظمت ياد مىكرد . تعبير ايشان هميشه چنين بود « استاد ما آقاى قاضى » و هر وقت ما از ايشان درباره مرحوم آقاى قاضى چيزى سؤال مىكرديم ، يا ايشان ارتجالًا چيز از استاد مىفرمودند ، با همين تعبير سنگين و تجليل از استاد ياد مىكردند . آيت الّله نجفى مىفرمودند « استاد ما مرحوم آقاى قاضى » در عظمت و عرفان يگانه دوران و در نزد شاگردان بسيار مورد احترام و تجليل بود يگانه استاد اخلاق و سير و سلوك در حوزه علميه نجف اشرف بود و شخصيتهاى بزرگى ، پرورش يافته مكتب عرفان ايشان هستند و به يمن تربيت و تكميل محضر او قدم در دائره كمال گذاشته و سكّان دار خلدبرين در محرم حريم قرب شدند . ايشان مى فرمود : « ما هر چه داريم از مرحوم استاد آقاى قاضى است . آنچه او به ما تعليم داد و از محضر پرفيض ايشان استفاده كرديم ، حياتبخش روح و چراغ راه بود . آقا قاضى ، مُعرض از دنيا بود و اصلًا توجّه به دنيا نداشت و با سادگى زندگى مىكرد . فرش اطاق او حصير بود . استاد ما آقاى قاضى شيفتگى فراوانى در نزد شاگردان داشت و متقابلًا شاگردان هم به استاد ، بسيار علاقه مند بودند و حقاً در چهره مرحوم آقاى قاضى يك دنيا عظمت و ابهت و اسرار توحيد و ملكات و مقامات معنوى نهفته بود . » اى پير طريق دستگيرى فرما * طفليم در اين طريق پيرى فرما فرسوده شديم و ره به جايى نرسيد * يارا ، تو در اين راه اميرى فرما 17 سخن بسيار است البته سخن پيرامون استاد بزرگ ؛ مرحوم آيت الله آقاى قاضى وشخصيت شاگردان آن بزرگوار و خصوصاً آيت الله نجفى عاملى بسيار است ؛ به ويژه قلم فرسايى كردن در موضوع سير و سلوك عرفانى و تربيت نفس بسيار و قلمفرسائى در اين وادى كارى مشكل و از فرصت اين مقاله بيرون است ؛ باشد تا زمانى ديگر و توفيقى فزونتر فرا رسد به اميد آنكه آن بزرگمردان راه وصل دوست ، دست ما گيرند و به منزل مقصود برسانند تا نشاطى معنوى حاصل و عيشى جاودانه نائل آيد . و على الله التوكل و عليه التكلان .