* دستِ دعا « 1 » نماز آيت الله قاضى ( ره ) برترين نمازها بود « 2 » . حضرتش از جمله ، اين دعاى شريف را در قنوت خواندن ، توصيه مىفرمود « 3 » : « اللهُمَّ ارزُقْنى حُبَّكَ وَ حُبَّ ما تُحِبُّهُ وَ حُبَّ مَنْ تُحِبُّكَ ، وَ العَمَل‌الَّذى يبلغنى الى حُبّكَ ، وَاجعَل حُبَّكَ احَبَّ الاشياء الَى . » * در خلوتِ يار « 4 » چه زيباست از « خود » رَستن ، و به « خدا » پيوستن ! سَجده‌هاى آيت الله قاضى ( ره ) اقبالِ كاملِ باطنى به حضرت معبود ، و نيز نشانِ فقر و انكسار و مَسكنت بود ، كه جُز اين ، شايسته‌ى آن فانى در حضرتِ ربوبى نبود : عَبيدكَ بِفنائِك ، مِسكينُكَ بِفنائِك ، فَقيرُكَ بِفنائِكَ ، يا لا الهَ الّا انْتَ سُبْحانَكَ انّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ . * دوم ؛ چشمِ اميد آيت الله قاضى ( ره ) ما را فرمود « 5 » : « تسبيح صدّيقه‌ىكبرى ( س ) « 6 » و آيةالكرسى « 7 » در تعقيبِ نماز ، تَرك نشود . » * « در سال‌هاى متمادى كه با ايشان بودم ، مشاهده مىكردم كه خواندنِ سوره‌ها [ مُسَبِّحات « 8 » ] را بعد از نمازهاى واجب شروع مىكردند ، و هيچ‌گاه خواندن آن‌ها موجب نمىشد كه كارهاى جارى خود را انجام ندهند . « 9 » » آيت الله قاضى ( ره ) ؛ 1 . سَجده‌هاى طولانى داشتند « 10 » . 2 . زيارت ششم اميرالمؤمنين ( ع ) « 11 » را بسيار عظيم‌الشّأن مىدانستند ؛ 3 . بر انجام ذكر « يونسيه » « 12 » 400 مرتبه در سَجده ؛ 4 . و تسبيحات اربعه « 13 » ، بعد از نماز ؛

--> ( 1 ) - از زبان حجّت الاسلام والمسلمين شيخ على بهجت ؛ العبد ، ص 308 . ( 2 ) - قنوت در نماز ، به معناى دعا و درخواستى است كه با هيأت خاص در ركعت دوم نماز ، بعد از قرائت و قبل از و ركوع انجام مىشود ؛ سيرى در آداب الصّلوة ، ص 127 . ( 3 ) - اشاره به حديثِ « برترين نماز آن است كه قنوتِ بهترى داشته باشد » خصال ، شيخ صدوق ، ج 2 ، ص 103 . ( 4 ) - الله‌شناسى ، ج 1 ، ص 224 ، پاورقى . نوشتنى است در حديثى نبوى مىخوانيم : بحارالانوار ، ج 85 ، ص 199 . بيهوده نبود اگر مرحوم حاج مُلّاهادى سبزوارى در قنوتش دعاى جوشن كبير ، يا برخى ديگر از نجواگرانِ خلوتِ يار ، دعاهاى كميل و ابوحمزه‌ى ثمالى و . . . را در قنوت نمازشان زمزمه مىكردند ؛ پرستش آگاهانه ، ص 129 . ( 5 ) - آيت الله قاضى - بنابر نوشته‌ى فرزند محترم‌شان - در آخِرين سَجده‌ى نماز واجب ، اين ذكر را مىخواندند . همچنين در سَجده‌ى پايانىِ نمازهاى نافله ، اين دعاىشان بود : « يا عُدَّتى فى كُربَتى وَ يا وَليى فى نِعمَتى وَ يا غايتى فى رَغبَتى ، انتَ السّاتِر عُوْرَتى وَ الآنِس رَوْعَتى و المقيل عَثْرَتى ، فَاغْفِر خَطيئَتى ، يا ارحَمَ الرّاحِمينَ . » ( 6 ) - در وصيت‌نامه‌ى خويش . و نيز فرمود : « بَعد از نمازهاى واجب ، تسبيح فاطمه ى زهرا ( س ) تَرك نشود ؛ همانا آن از ذكر كبير به شمار مىآيد و حدّاقل در هر مجلسى ، يك دوره ذكر شود . » ؛ اسوه‌عارفان ، ص 138 ، دستور عمل مرحوم قاضى به شاگردان ؛ به نقل از : صفحات من تاريخ الاعلام فى النّجف الاشرف ، ص 185 - 188 . ( 7 ) - تسبيح حضرت زهرا ( س ) در « ترتيب » و در « عدد » به اين صورت است : 34 بار « الله اكبر » 33 بار « الحمدلِلّه » و 33 بار « سبحان‌الله » ؛ ر . ك : فروع كافى ، كتاب الصّلاة ، باب التّعقيب بعدالصّلوةو الدّعا . ( 8 ) - سوره‌ى بقره ، آيات 255 - 256 و 257 . نظر آيت الله سيد عبدالكريم كشميرى درباره‌ى آيةالكرسى ، 3 آيه است ، ولى بعضى از بزرگان ، آن را تا « العلى العظيم » مىدانند ؛ ر . ك : ذكرهاى شگفت عارفان ، ج 1 ، ص 137 . ( 9 ) - سوره‌هايى از قرآن كه با « سَبّح » آغاز مىشوند . ( 10 ) - آيت‌الحق ، ج 2 ، ص 60 ؛ سيد محمّد حسن قاضى ( فرزند مكرّمِ آيت الله قاضى ) . ( 11 ) - روايات امامان معصوم ( ع ) ، سَجده‌هاى طولانى را « راه رسيدن به بهشت » ، « راهى براى رسيدن به خواسته‌ها » ، « مؤثّرترين عامل طهارت قلب » ، « نشانه‌ى تقوا » و . . . شمرده‌اند ؛ ر . ك : فروع كافى ، ج 1 ، ص 73 و اسرارالصّلوة ، ملكى تبريزى ، ص 270 . نوشتنى است سَجده‌هاى طولانى ايشان بعد از نماز صبح ( بين الطّلوعَين ) هرگز تَرك نمىشد ؛ ر . ك : آيت‌الحق ، ج 1 ، ص 433 . ( 12 ) - ر . ك : مفاتيح الجنان ، ص 551 . ( 13 ) - « لا الهَ الّا انْتَ سُبْحانكَ انّى كُنْتُ مِنَ الظّالمين » انبياء ، آيه‌ى 87 ؛ يونُس ( ع ) گفت : « لا إله الّا . . . » ، از شكم ماهى نجات يافت ؛ بارانِ معرفت ، ص 45 ، ذكرهاى پيامبران ( ع ) .