هفته‌اى يكى دو بار آن را مطالعه نماييد . » ( آوينى 4 ، آنلاين ) گزاره‌ى آخر اين منقوله ، بيان‌گر و دليلى براى بيان نقش موثر ارتباط فيزيكى با متون معنوى است . آقاى سيد محمد حسن قاضى مىفرمايند : « ايشان خصوصاً سفارش مىكردند كه دعاى كميل را در شب‌هاى جمعه بخوانيد و خواندن زيارت جامعه ( در اواخر مفاتيح الجنان مذكور است ) را در روزهاى جمعه تأكيد داشتند . » ( آيه‌هاى انتظار ، آنلاين ) نتيجه‌گيرى نظام تربيتى اسلام ، آن‌گونه كه در سيره‌ى تربيتى بزرگانى مانند مرحوم قاضى ( ره ) پياده و پيدا شده ، متوجه بيرون‌كشيدن ظرفيت‌ها و توانش‌هاى معنوى تمامى چيزها و پديده‌هاست . در اين نظام تربيتى ، هرچه هست ، داراى ظرفيت و توانمندى بهره‌بردارى معنوى و تربيتى براى خود و ديگران است . مهم ، ابزار و نگاهى است كه براى شناسايى ، استخراج و كاربست بهينه و بهنگام انها بايستى به‌كار گرفته شود . منابع انسانى ، متن و مراجع آموزشى ، زمان و مكان همگى مىتوانند بر تربيت و سير تربيتى افراد اثرگذار باشند و كسانى توفيق حركت پرشتاب و پيوسته در اين مسير را مىيابند كه از همه‌ى اينها بهره‌برده و تركيبى از آنها را مورد توجه قرار دهند . سيره‌ى تربيتى مرحوم قاضى ( ره ) اگرچه پيرو راهبرد سكوت به‌عنوان گامى در خودسازى و خودتربيتى معنوى و قانونى در سير و سلوك معنوى ، همگى ، بيان نشده و نمود نيافته ، آن‌چه روايت شده و در دست است نشان مىدهد ايشان در چارچوبى كه « تربيت معنوى » نام گرفت و رويكردى جامع و شامل است برنامه‌اى مركب از تمام عناصر و مولفه‌هاى يادشده را براى تربيت خود و ديگران به‌كار گرفته‌اند . بسيارى از عناصر اين نظام و رويكرد تربيتى در نظام‌هاى اموزشى حتى مدعى دينى نيز مغفول مانده و بيشتر اگر توجهى هم بدان‌ها مىشود حالت فرهنگى و روبنايى داشته در حالى كه بايستى وارد سير و فرايند تربيت شوند تا نهاديه و اثربخش شوند . در مجموع و از آن چه روايت شد مىتوان گزاره‌هاى زير را به‌عنوان شاخص‌هاى رويكرد « تربيت معنوى » مرحوم قاضى ( ره ) ، استنباط و براى آنها استدلال نمود : اين رويكرد ، زمينه‌محور است نه تقاضامحور ، به‌عبارت ديگر بسترها و زمينه‌هاى آماده‌ى طالب را مى بينند نه صرفا تقاضا و خواسته‌ى متقاضى را ؛ گزينش‌گر است و كيفيت را توجه دارد نه كميت و انبوهه‌ها را ؛