صفوى ، يعنى امير عبدالوهاب را دستگير و در منطقه ينگى حصار در زندان ديموته محبوس ساخت وسپس آن فاضل سياستمدار را به شهادت رسانيد . « 1 » شجره‌اى پُربار مير عبدالباقى از فرزندان امير عبدالوهاب شهيد است كه جد يوسف فرزند حسن از فرمانروايان منطقه آذربايجان مىباشد . « 2 » پسر ديگرش ، مير علىاكبر يا سيد محمد اكبر معروف به شاه مير است كه فرزندش امير سيد اسماعيل ونوه‌اش سيد مجدالدين مىباشد . فرزند او ميرزا صدرالدين محمد كبير است كه سيد ميرزا يوسف نقيب الاشراف از اولاد ذكورش بوده است . سيد محمد اكبر شاه مير مردى عالم ، با اقتدار و صاحب تأليفاتى بوده است . « 3 » شجره‌اى كه از اين سلسله منشعب مىگردند چه در افواه و چه در منابع تاريخى ، كتب شرح حال وآثار نسب‌شناسان به دو نام قاضى طباطبائى وشيخ‌الاسلام مشهور بوده‌اند . غالب مردان اين دودمان از دانشوران ، مشاهير علوم اسلامى وسياستمداران بوده وسالهاى متمادى به امور قضاوت ، حل وفصل امور اجتماعى مردم ورسيدگى به امور شرعى اشتغال داشته‌اند . درمورد ريشه‌هاى تاريخى وتصدى مقامات مهم توسط مشاهير اين خاندان پژوهش‌هايى انجام گرفته كه مشهور آنها رساله‌اى است خطّى به قلم شهيد قاضى طباطبائى تحت عنوان خاندان آل مير عبدالوهاب . علّامه طباطبائى نيز درمورد انساب خاندان قاضى كتابى نوشته كه هنوز به حليه طبع آراسته نگرديده است . از مختصات اين خاندان برخوردارى از روح شهامت وفداكارى ، اهتمام در كسب دانش وانديشه ، حضور فعال وپرثمر در عرصه‌هاى سياسى واجتماعى وفرهنگى ومقاومت مداوم در برابر ستم ، تجاوز وتهاجم مىباشد . « 4 » شهيد آيت‌اللّه قاضى طباطبائى دراين‌باره نوشته است : « از خاندان‌هاى قديمى وتاريخى كشور ايران كه در كتب تاريخ ورجال مورد اعتنا قرار گرفته ومورخين ايرانى با نظر عظمت و بزرگى به آن خانواده توجه نموده و در عبارات خودشان از آنها به‌عنوان خاندان سادات عبدالوهابيه نام برده‌اند ، عبارتند از آل عبدالوهاب طباطبائى ، كه بزرگترين خانواده‌اى هستند كه در كشور ايران به ويژه در آذربايجان سكونت اختيار كرده‌اند و از چند قرن پيش اصل آن شجره علوى در اين مملكت شاخ و برگ انداخت و به اصالت ونجابت وصحت نسب و شرافت و بزرگى وحسب مشهور و به جلالت وعظمت معروف گرديد » . « 5 »

--> ( 1 ) - دواره شهيد قاضى طباطبايى ، محمد باقر صدرى ، روزنامه جمهورى اسلامى ، 10 آبان 1375 ، ص 14 . ( 2 ) - آتشكده اردستان ، ابوالقاسم رفيعى مهرآبادى ، بخش اول ، ص 175 . ( 3 ) - كوى سرخاب تبريز ، ص 216 . ( 4 ) - قاضى طباطبايى قله ايثار وشجاعت ، ص 24 . ( 5 ) - رساله خطّى خاندان آل‌عبدالوهاب .