جمعى از نويسندگان
229
مجموعه مقالات برگزيده كنگره بزرگداشت آيت الله سيد على آقا قاضى (ره) (فارسى)
اشتياق شديدى داشتند اما به سختى جرأت مىكردند كه جريان سفرش را با پدر بزرگوارش در ميان بگذارند چرا كه ايشان در بستر بيمارى بودند و ديگر اين كه به جاى پدر به منابر مى رفتند شوق رفتن حضرت آقا چنان بود كه هر موقع فرصت مىيافت دو ركعت نماز را با شرايطى خاص اقامه مى كردند و به خداى بزرگ متوسل شده و از او طلب استمداد در اين سفر داشتند كه دعاهايش سريعتر مستجاب گرد . روزى پدرش از وى مى خواهد به نزد ايشان شرف ياب شود ايشان وقتى در بالين پدر بيمارش حاضر مى گردد از او مى خواهد كه كاروانى به نجف عزيمت مىكند بعنوان روحانى اين كاروان به نجف رهسپار شوند پدرم حاج آقا قاضى چون دعاهايش براى سفر مستجاب شده بود خيلى خوشحال بودند . سيدفاضى پس از عزيمت در نجف با يكى از دوستانش كه رابطه حسنهاى با او داشت از او مىخواهد از پدرش بخواهد كه ايشان در نجف ماندگار گردد پس ازمدتى حضور در نجف ، دوستش ، حاج آقا را به حضور مىطلبد و فوت پدر ، را برايش خبر مىدهد لذا بر بالين پدر حضور مىيابد بعد به نجف برگشته و اين شهر را موطن اصلى خود قرار داده و در آنجا ماندگار مىگردد . سيدمحمدحسن بيان مىارد سفارشى از ايشان دارم كه فرموده است روخوانى قرآن را از ياد نبريد و آن را به طور كامل صحيح بخوانيد و سفارش ديگر ش مطالعه تاريخ اسلام بود يعنى اين كه تاريخ اسلام را از ولادت حضرت محمد ( ص ) تا 260 ه . ق كه شامل وفات حضرت امام حسن عسكرى وآغاز امامت امام ولى عصر ( عج ) مى شودآن را حتما بخوانيد بعد نماز شب بخوانيد . ايشان درجايى تاكيد دارند كه پدرم آقا قاضى به آحاد مردم نيز توصيه دارند كه اگر قبرى از امام زادگان و عالمى در اطراف شهرتان داريد به زيارت آنها برويد . درمورد برپايى نماز سفارس نموده است كه « اگر كسى نماز واجبِ اول صبح را بخواند به مقامات عاليه نرسد مرا لعن كند » . ايشان از پدرش نقل مىكند كه من كتاب « تذكره الاوليا » عطار را مطالعه مى كردم به داستانى رسيدم كه نوشته بود فردى نزديك دوسال زندگى خويش را براى عبادت مشغول كرده و آنقدر رياضت كشيده است كه لاغر شده وحتى پيراهنش به بدنش چسبيده است داستان كتاب را به پدرم عرض كردم ايشان در جوابم گفتند اين كه فضيلت ندارد . پدرم قاضى سلوك عرفان را بسيار عالى مى دانستند چرا كه اگر شخصى براى كارى نزد وى تشريف مى آوردند اعلام مى داشت كه برو آنچه را نيك مى دانى و آگاهى ، بدرستى به آن عمل كن كه آينده درخشانى خواهيد داشت و به مرتبه عرفان خواهى رسيد .