7 - آيت الله العظمى بهجت ؛ يكى از نزديكان مرحوم آيت الله العظمى حاج شيخ محمّد تقى بهجت ؛ از قول ايشان نقل مىفرمودند كه آيت الله العظمى بهجت فرمودند : ( زمانى كه ما تازه خدمت مرحوم آقاى قاضى ؛ رسيديم ، آقاى حاج شيخ على محمّد بروجردى ؛ به جايى رسيده بودند كه مرحوم آقاى قاضى ؛ پشت سر ايشان نماز مىخواندند . ) « 1 » 8 - علامه آيت الله العظمى سيد محمّد حسين حسينى تهرانى ؛ ايشان در يادنامه‌اى كه براى مرحوم علامه آيت الله العظمى سيد محمّد حسين طباطبايى تبريزى ؛ نگاشته‌اند مىنويسند : ( مرحوم قاضى ؛ روزها در مجالس خصوصى كه در منزل داشت ، به نصيحت و موعظه و پند و ارشاد شاگردان خاص خود مىپرداخت ، جمع كثيرى از اعلام به يمن تربيت او در مسير حقيقت گام برداشتند و صاحب كمالات و مقامات گشتند و از وارستگان و پاكان و آزادگان شدند و به نور معرفت منور و در حرم امن وارد و عالم كثرت و اعتبار را درنورديدند ، از آن جمله علامه طباطبايى ؛ و برادرشان حاج سيد محمّد حسن الهى ؛ حاج شيخ على محمّد بروجردى نجفى ؛ ، حاج شيخ محمّد تقى آملى ؛ . . . كه هر يك از آنان به نوبه خود ستارگان درخشان آسمان فضيلت و توحيد و معرفتند . ) « 2 » 9 - صاحب كتاب « گنجينه دانشمندان » مرحوم حجت الاسلام و المسلمين رازى ؛ در كتاب « گنجينه دانشمندان » پيرامون ايشان مىنويسد : ( شيخ العلماء و المجتهدين ، حجت الاسلام و المسلمين ، العالم الزاهد و الفقيه العابد ، از علما و آيات عظام و مراجع والامقام معاصر است . در سال 1389 سفرى به بروجرد براى زيارت معظم له رفتم و چند شبى در منزلشان توقف نمودم و از صفا و بىهوايى و آلايشى و معنويت و روحانيت و اخلاق حسنه‌اش استفاده نمودم ، حقاً عالمى عامل و فقيهى كامل و مجتهدى بارع و دور از تظاهرات و ماديات . با اين كه اكنون مرجعيت تامه و و رياست عامه بروجرد را داراست هنوز منزلش اجاره‌اى و حاضر نمىباشند براى او منزلى تهيه نمايند ، اصلًا توجهى به اين دنياى دنى و بىاعتبار ندارند ، راستى وى مصداق اين شعر است : نظر آنان كه نكردند بدين مشتى خاك * الحق انصاف توان داد كه صاحب نظرند . ) « 3 »

--> ( 1 ) - از مسموعات نگارند از يكى از اعضاى دفتر حضرت آيت الله العظمى حاج شيخ محمّد تقى بهجت ؛ . ( 2 ) - مهر تابان ، حسينى تهرانى ؛ ، علامه سيد محمّد حسين ، نشر باقرالعلوم ، ص 18 . ( 3 ) - - گنجينه دانشمندان ، شريف رازى ؛ ، شيخ محمّد ، نشر كتابفروشى اسلاميه ، سال 1352 ه ش ، چاپ اوّل ، تهران ، ج 3 ، ص 194 .