منتج به نتيجه اى نخواهد شد و قطع طمع از او ، ناچار مستلزم طمع ديگرى است و به داعيه‌ى طمعى بالاتر و عالى تر از آن مرحله‌ى دانى قطع طمع نموده است . بنابراين چون عاجز شد از قطع طمع و خود را زبون يافت . طبعاً اگر خود را به خدا سپرده و از نيت قطع طمع دست بر مى دارد . اين عجر و بيچارگى ريشه‌ى طمع را از نهاد او سوزانيده و او را پاك و پاكيزه مى گرداند . . . و علت اينكه اين طريقه را « احراق » نامند ، براى آن است كه يك باره خرمن هستى ها و نيت‌ها و قصه ها و مشكلات را مى سوزاند و از ريشه و بُن قطع مىكند و اثرى از آن در وجود سالك باقى نمى گذارد . طريقه‌ى احراقيّه در قرآن در قرآن كريم در مواردى كه از طريقهء احراقيّه استفاده شده است . يكى ؛ از مواردى كه در قرآن مجيد از آن استفاده شده است ، عبارت است از كلمه‌ى استرجاع « انّا لله وَ انّا اليهِ راجِعون » « 1 » همانا ما ملك خدا هستيم و همه به سوى او باز مىگرديم . . . اگر انسان متذكر شود كه خود او و هر چه از تعلقات و مايملك اوست ، ملك طِلق خداست ، يك روز به او داده و يك روز مى گيرد و كسى را در آن حقّ دخالتى نيست . وقتى كه انسان به خوبى ادراك كرد كه از اول مالك نبوده و عنوان ملكيّت براى او مجازى بوده و بدين جهت خود را مالك تخيّل مى نموده است ، البته در صورت فقدان متأثر نخواهد شد و توجه به اين نكته ناگهان راه را او هموار خواهد نمود . « 2 » ب - طريقه ايى براى درمان اوهام و خيالات و خواطر باطله در ورانشناسى عرفانى ، از موضوعاتى كه اهميت بالايى داشته و براى انسان مؤمن و اهل سلوك بيشتر به كار آيد ، راههاى درمان خيالات واهى و اوهام و تسويلات شيطانى و هواجس نفسانى و بطور كلى خواطر است كه در عرفانى اسلامى بسيار مورد توجه بوده و هر عارفى بر اساس تجربيات خوبش و معارف الهى راهى را ارائه نموده است . آيت الله العظمى قاضى ( ره ) در اين باره با استفاده از قرآن كريم ، روشى را بيان و به شاگردان خويش آموختند كه اهميت ويژه اى را دارا مى باشد . كه شرح آن عبارت است از : روايت اول ) براى رفع يك خاطره ، سالك بايد توجه به يكى از اسماء الهى بكند . علامه طباطبائى ( ره ) براى توضيه اين روش روى مىگويد :

--> ( 1 ) - گنجينه‌ى گوهر روان / علامه حسن‌زادهى آملى ، صص 9 الى 13 ( 2 ) - سوره بقره ، آيه 156