تربيت كند كه هر كدام در رتبه اى از علم وتقوا قرار دارند كه زبان زد زد عام و خاص شده اند ؟ هدف از انتخاب اين موضوع اين بوده تا به پاسخ اين سوال در لابه لاى زندگى پر بركت ايشان برسيم و تأثير الگوى تربيتى آقاى قاضى را بر شاگردانش پيدا كنيم . البته در اين مسير مشكلى است و آن هم اينكه اولياء الهى در زمان خويش شناخته شده نيستند مخصوصاً اين عارفِ به حق كه بعد از گذشت 40 سال كم كم در ميان مردم از زندگى شان سخن به ميان آمد . در اينجا سعى بر آن شده كه از كتب معتبر براى منبع استفاده شود مثل شرح حال زندگى استاد و شاگردان ايشان . فصل اول : تربيت اسلامى : تعريف تربيت : تربيت كلمه ى است كه ريشه ى آن « ربوٌ » مى باشد و به معناى رشد و پرورش دادن است . چيزى استعداد و كشش شدن حالتى را از درون دارد ولى بدون هدايت و حمايت مشكل است به آن حالت مطلوب درآيد و چه بسا ممكن است به راه نامطلوبى تغير مسير دهد و منحرف شود . مثلًا : بچه اى استعداد كسب دانش و معرفت را دارد ، ولى اگر وى را هدايت نكنند ممكن است در جهالت و نادانى بماند و يا علومى را فرابگيرد كه موجب خسران و زيانش گردد . اين حالت رشد و پرورش استعداد و از قوه به فِعل آوردن آن را مى گويند : « تربيت » . تعريف تربيت از نظر دين مبين اسلام تربيت - هدايت انسان است به عنوان يك موجود عاقل و متفكر و صاحب گوهر كرامت الهى از مرحله خودخواهى و اخلاق حيوانى به مرحله خدا خواهى و اخلاق الهى . در اين تعريف غايت تربيت ، تخلف به اخلاق الهى و خدا خواهى لحاظ شده است و از طريق وصول به اين اهداف عالى و اعلا نيست كه انسان كرامت و جودى خود را بشناسد و نور عقل و تفكر به خداى خويش معرفت پيدا كند و با محبت به او به اخلاق الهى برسد و به مقام احراز و عبادت ، احراز و اصل شود « و الذين امنو اشد حبا لله » « 1 » كسانى كه ايمان آورده اند محبت شديد به خدا دارند .

--> ( 1 ) - بقره آيه 165