اى فرزندانم : حق را هميشه پيش روى خود مجسم داريد و با بندگان خدا به همان روشى تعامل نماييد كه خداى تعالى با آنها تعامل نموده است . بپرهيزيد از اينكه كسى را با كلام تحقير آميز و كنايه آلود و مذموم خطاب كنيد . هر چند آن صفت و نسبت مذموم در آن شخص موجود باشد . همانا شما اگر در حضور چنين شخصى ، او را بدانگونه خطاب كنيد همانا او را تحقير و سرزنش نموده ايد ، پس هيچ وقت خودتان را در امان نبيند ، كه امكان دارد خداى تعالى او را از آن عيب و صفت مذموم عافيت دهد و اصلاحش كند و شما را به آن عيب مبتلا سازدد . و اگر در غياب وى چنان خطاب كنيد همانا غيبت او را كرده ايد ، در حالى كه خداى تعالى شما را از آن نهى نموده است . جدايى هميشگى واعلموا انّى قد كبر سنّى و دقّ و رقّ جلدى وهرم جسمى واقترب أجلى وانقطع أملى واشتقتُ الى لقاء ربّى ، فما دمتُ حيّاً إن شاءالله ترونى ، فاذا أنا متّ جعلتُ الله فيكم خليفةً ، وهو حسبى وحسبكم وهو نعم الخليفة والوكيل . همانا بدانيد كه سن من بالا رفته و جسمم ضعيف و نحيف شده و اجلم نزديك گشته و آرزوهايم به پايان رسيده و به ملاقات پروردگارم مشتاق گشته ام . پس اگر زنده ماندم - انشاالله - مرا خواهيد ديد . ولى اگر اجلم فرا رسيد و از دنيا رفتم و شما را نديدم ، شما را به خداى تعالى مى سپارم ، همانا خداى تعالى همه را كفايت مىكند مرا وكفايت مىكند شما را و خداى تعالى بهترين مددكار و جانشين و وكيل است . زيردستان و آخر وصيتى أن تعاملوا بعدى مع الذين تحت أيديكم بالرحم والشفقة ، سيما مع الضعفاء والعاجزات والصغار اللاتى ليس لهنّ سواكم قيّم ولا كفيل . و آخرين وصيت من اين كه بعد از من ، با زير دستان ، كه سر پرستى آنها با شماست با رحم وشفقت رفتار كنيد . مخصوصاً با ضعفا و زنان و بچه هاى صغير كه غير از شما قيم و كفيلى ندارند و همه اميدشان به شماست .