استقرار صفويه ، به دعوت شاه اسماعيل صفوى ، امير عبد الوهاب دوباره به تبريز مراجعت نمود و سمت شيخ الاسلامى و همچنين توليت مدرسه نصيريه تبريز را عهده دار گرديد . بعد از جنگ چالدران ( در سال 920 ق ) كه به سقوط چند روزهء شهر تبريز منجر گرديد ، شاه اسماعيل امير عبدالوهاب را به همراه چند تن از بزرگان « 1 » براى ميانجيگرى ، نزد سلطان سليم عثمانى فرستاد ولى سلطان سليم دستور بازداشت سفيران را صادر و در زندان ديموته آنها را زندانى نمود . امير عبدالوهاب پس از آن به مدت هفت سال در زندان عثمانى ها بود . بعد از مرگ سلطان سليم در سال 927 ق ، گويا امير عبدالوهاب از زندان آزاد گرديده ولى به علت ضعف مزاجى كه در زندان عارض وجودش گشته بود ، نتوانست به تبريز باز گردد و در سال 927 ق در استانبول دارفانى را وداع گفت . روز در گذشت وى در استانبول مصادف با درگذشت خواجه ملا ولد فرزند خواجه سيد قاسم فرزند جعفر فرزند خواجه على صفوى اردبيلى در همان شهر بود ، كه هر دو در آن شهر ، در جوار مزار ايوب انصارى مدفون گرديدند . ولى گويا درگذشت امير عبدالوهاب عادى نبوده و او را به همراه دوستش به شهادت رسانيده‌اند . امير عبدالوهاب در وصيتى كه از زندان براى اولادش نوشته ، به مرگ خود اشاره نموده ، كه پس از اين خواهد آمد . از امير عبدالوهاب پنج اولاد باقى مانده به نام هاى : امير عبدالغفار مشهور به مير بزرگ ، امير عبدالباقى ، امير عبدالجبار ، امير عبدالرزاق مشهور به مير سلطان وامير عبدالبارى . سادات طباطبائى آذربايجان همه از اولاد اميرعبدالوهاب بوده و وى دوازدهمين جدّ آقا سيد على قاضى - قدس سره - است . « 2 » 4 . وصيت نامه اميرعبدالوهاب طباطبائى ( متوفاى 927 ق ) اميرعبدالوهاب جدّ دوازدهم آقا سيد على قاضى است . امير اين وصيت نامه را ، در هنگامى كه در زندان عثمانىها - بى هيچ جرمى محبوس بود وعاقبت در سال 927 ق منجر به شهادت وى گرديد - خطاب به فرزندانش نوشته است . در اين وصيت امير راه رستگارى وطاعت وبندگى خداوند را به اولادش سفارش نموده و جزئيات سير و سلوك شرعى را به اسلاف بعد از خود متذكر شده است . در جاى جاى اين وصيت امير به آيات قرآنى وروايات نبوى و علوى استناد مىكند كه دلالت بر فضل و كمال علم او دارد . همچنين امير عبدالوهاب در پايان وصيت از مرگ خود خبر داده است . آرى امير عبدالوهاب بعد از خود خاندانى برجاى گذاشت كه تاكنون - در چند قرن - مشعل دار هدايت جامعه تشيع بوده و شخصيت هاى بى نظيرى به عالم تشيع تحويل داده‌اند .

--> ( 1 ) - نام چند تن از همراهان وى در اين ميانجيگرى ، در كتاب تاج التواريخ چنين آمده : قاضى اسحاق پاشا از نسل صاحب حاوى ، مولا شكرالله مغانى و حمزه خليفه . ( نسب نامه ص 14 ) . ( 2 ) - درباره‌ى نسب نامه و شرح حال شخصيت هاى علمى خاندان طباطبائى چند رساله و كتاب تاليف گرديده ، كه برخى از آنها عبارتند از : الف : حديقه الصالحين فى تراجم السادة العبدالوهابين ، تاليف شهيد آيت الله سيد محمد على قاضى طباطبائى ، اين كتاب تا كنون منتشر نگرديده ونسخه آن در نزد بازماندگان شهيد در تبريز موجود است . ب : خاندان عبدالوهاب ، تاليف شهيد آيت الله سيد محمد على قاضى طباطبائى ، اين اثر نيز تا كنون منتشر نگرديده ونسخه آن در نزد بازماندگان مولف در تبريز موجود است . ج : هدية لآل عبا فى نسب آل طباطبا ، تاليف مير حسنعلى نقيب زاده مشايخ مشهور به مير عماد ، اين كتاب در تهران سال 1331 ق ، به چاپ رسيده است . د : انساب آل عبدالوهاب ، تاليف علامه طباطبائى ، اين كتاب تا كنون به چاپ نرسيده ونسخه آن در نزد خاندان مولف در قم نگهدارى مىشود . ه : نسب نامه شاخه اى از سادات طباطبائى تبريز تاليف سيد جمال ترابى طباطبائى اين كتاب در سال 1374 ق در تبريز به چاپ رسيده است . : شجره نامه طباطبائيان يا شجره نامه عبدالوهابيين ، تاليف سيد محمد كاظم طباطبائى تبريزى ( متوفاى 1338 ق ) ز : تاريخ اولاد الاطهار تاليف سيد محمدرضا بن محمد صادق طباطبائى اين كتاب در تبريز به صورت سنگى منتشر شده است .