بيش از يكصد جلد كتاب در زمينه‌هاى مختلف : فقه ، اصول ، اخلاق و انسان‌شناسى ، از ايشان به جاى مانده كه حدود 30 جلد از آن‌ها به چاپ رسيده است . سرانجام در ماه رجب 1385 ق چشم از جهان فرو بست و در جوار كريمه‌ى اهل بيت حضرت فاطمه‌ى معصومه عليهاالسلام در قم به خاك سپرده شد . « 1 » 4 . سيد محمّد حسن الهى طباطبايى رحمه‌الله ( ت 1388 ق ) پدرش مرحوم حاج ميرزا محمّد آقاى قاضى طباطبايى ، عالمى وارسته و از روحانيان تبريز بود كه با خانواده يحيوى وصلت كرد و ثمره اين پيوند ، دو فرزند كم نظير به نام‌هاى : محمّد حسين ( علّامه طباطبايى ) ، و محمّد حسن بود كه محمّد حسن ، در سال 1326 ق به دنيا آمد . او در سنين كودكى ، همزمان با آموزش در مكتب‌خانه و فراگيرى مقدّمات ادبيات فارسى و عرب ، زير نظر استاد معروفِ وقت ، آقا ميرزا على نقى خطّاط ، با هنر خوشنويسى آشنايى يافت و در اين رشته به مهارت رسيد و پس از پايان درس‌هاى شيخ محمّد على سرابى ، به مدرسه‌ى طالبيه‌ى تبريز آمد و سطوح عالى فقه ، اصول ، فلسفه و كلام را زير نظر اساتيد خبره و دانشوران زبده ، به كمال رسانيد . سپس به همراه برادرش علّامه طباطبايى ، در سال 1304 ق ، جهت تكميل تحصيلات علوم دينى ، تبريز را به قصد عتبات عاليات ترك نمود و در نجف اشرف ، به مدّت يازده سال ، از حوزه‌ى درسى عارف معروفْ حاج سيد على قاضى طباطبايى و سيد حسين بادكوبه‌اى ، بهره‌مند شد و به طور همزمان ، فقه و اصول را نيز از محضر : شيخ محمّد حسين غروى كمپانى ، شيخ محمّد حسين نائينى و سيد ابوالحسن اصفهانى فرا گرفت . در سال 1314 ش به همراه برادرش به موطن خويش ( تبريز ) بازگشت و در حوزه‌ى علميه شهر ، به تدريس فلسفه از شفا و اسفار و برخى ديگر از كُتب اهل حكمت ، اشتغال ورزيد و برخى جويندگان كمال را به سوى قّله‌ى معنويت ، هدايت نمود . سپس در سال 1345 ق به قم رفت و قريب يك سال در اين ديار با بركت اقامت گزيد و فضلاى زيادى ، از فيض وجودش برخوردار گشتند كه علّامه حسن‌زاده آملى از آن جمله است . سپس در سال 1387 ق در بستر بيمارى قرار گرفت و پس از مدّت كوتاهى ، به ديار حق شتافت و پيكر مطهّرش ، در حجره‌اى در انتهاى قبرستان « ابوحسين » در قم ، به خاك سپرده شد . « 2 »

--> ( 1 ) - نك : ستارگان حرم ش دهم ، ص 249 - 270 . ( 2 ) - نك : ستارگان حرم ، ش 7 ، ص 9 - 26 .