ى أتِيكَ الْيقِينُ » « 1 » ؛ « ( براى دفع ناراحتى آنان ) پروردگارت را تسبيح و حمد گو ! و از سجده‌كنندگان باش ! و پروردگارت را عبادت كن تا يقين [ / مرگ ] تو فرا رسد » . - تسبيح خداوند متعال مىفرمايد : « وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغضِباً فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيهِ فَنادَى فِى الظُّلُماتِ أَن لَّا إِلهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحانَكَ إِنّى كُنتُ مِنَ الظّالِمِينَ * فاسْتَجَبْنا لَهُوَنَجَّيناهُ مِنَ الْغَمّ وَكَذَلِكَ نُنجِى الْمُؤْمِنِينَ » « 2 » ؛ « و ذوالنون [ / يونس ] را ( به ياد آور ) در آن هنگام كه خشمگين ( از ميان قوم خود ) رفت ؛ و چنين مىپنداشت كه ما بر او تنگ نخواهيم گرفت ؛ ( امّا موقعى كه در كام نهنگ فرو رفت ، ) در آن ظلمتها ( ى متراكم ) صدا زد : ( « خداوندا ! ) جز تو معبودى نيست ! منزّهى تو ! من از ستمكاران بودم ! » ما دعاى او را به اجابت رسانديم ؛ و از آن اندوه نجاتش بخشيديم ؛ و اين گونه مؤمنان را نجات مىدهيم » . و نيز مىفرمايد : « فَلَوْلَا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبّحِينَ * لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِ إِلَى يوْمِ يبْعَثُونَ » « 3 » ؛ « و اگر او از تسبيح‌كنندگان نبود . . . تا روز قيامت در شكم ماهى مىماند » . و نيز مىفرمايد : « . . . اذْكُرُوا اللهَ ذِكْراً كَثِيراً * وَسَبّحُوهُ بُكْرَةً وَأصِيلا » « 4 » ؛ « . . . خدا را بسيار ياد كنيد ، و صبح و شام او را تسبيح گوييد » . 6 . انواع استاد راهنماى سفر به سوى خداوند متعال ذات مقدس اوست و ديگر هاديانِ طريق جلوه‌هاى هدايتگرى اويند كه همان راهنمايان راه خدا و استادان عرفان و سلوكند . استاد بر دو گونه است : الف ) استاد خاص استاد خاص آن است كه به خصوص تصريح به هادى بودن او شده است . استاد خاص نبى و خلفاى خاصه اوست . ب ) استاد عام استاد عام آن است كه به خصوص مأمور به هدايت نباشد و لكن داخل در عموم « فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ » ، « 5 » است ، يعنى اگر مىدانيد از آنان كه مىدانند و به ياد دارند بپرسيد . « 6 »

--> ( 1 ) - حجر ، آيه 99 . ( 2 ) - حجر ، آيات 98 - 99 . ( 3 ) - انبياء ، آيات 87 - 88 . ( 4 ) - صافات ، آيات 143 - 144 . ( 5 ) - احزاب ، آيات 41 - 42 . ( 6 ) - نحل ، آيه 43 .