مقدمه عارفان راستين براى باريابى به قدس ربوبى و رسيدن به باريتعالى راه‌هاى گوناگونى را در مرحله عمل پياده نمودند . يكى از راه‌هايى كه در سيره معصومين عليهم السلام بيشتر خود را ظهور و بروز داده سنت دعا و مناجات در وصول الى الحق است كه اين سنت در سلوك عملى آيت الله سيدعلى آقا قاضى رحمه‌الله در مرتبه بالايى به چشم مىخورد . اين روش سلوكى كه عرفاى شيعه از آن در سير و سلوك استفاده نمودند با تلاش بزرگانى چون سيدبن‌طاوس و ابن‌فهدحلى به اوج خود رسيده و سيره اهل‌بيت عليهم‌السلام را با دسته‌بندى زيبا براى سالكان كوى يار به ارمغان آوردند . انسان زمانيكه به فراخناى باطن خود سيرى داشته باشد كشش درونى و محبت به وصال و رسيدن به كمال حقيقى را در خود مىيابد و اين احساس درونى به خاطر استعدادى است كه در نهاد و سرشت انسان به امانت گذاشته شده است و قرآن از آن به فطرت ( روم / 30 ) و امانت الهى ( الاحزاب / 72 ) تعبير مىكند به اين بيان كه نوعى آمادگى و استعداد خاص و زمينه‌اى ويژه در جهت خداشناسى و تسليم در برابر دين و دستورات دينى و الهى در باطن انسان قرار دارد كه به صورت بذر ناشكفته در نهاد آدمى وجود داشته و بايد با برنامه‌اى وحيانى كه از سرچشمه‌ى نبوت و ولايت به بندگان ميرسد تحت تربيت قرار گيرد تا به مقصد نهايى كه رسيدن به حقيقت عبوديت و توحيد ربوبى است دست يابد . عرفاى راستين دستور و آئينى كه باعث شكوفاشدن فضايل اخلاقى در سالك مىشود را شريعت دانسته و به همين خاطر سفارشهاى فراوانى به شاگردان و كسانى كه قصد رسيدن به مراحل بالاى عرفانى را داشته پيروى حقيقى از دين اسلام و شريعت نبوى را توصيه مىنمودند . علامه طباطبايى زمانيكه به نجف اشرف براى تحصيل و تهذيب هجرت كرد به بارگاه مقدس حرم حضرت علىعليه السلام مشرف شده و از ايشان راه درست و مرضى خداوند متعال را طلب مىكند كه بعد از اينكه به خانه مىرسد عارف سترگ آيت الله سيدعلى آقا قاضى رحمه‌الله به خانه‌ى او رفته و به او سفارش مىكند كه كسى كه به قصد تحصيل به نجف مىآيد خوب است علاوه بر تحصيل ، به فكر تهذيب و تكميل نفس خويش باشد و از نفس خود غافل نماند . ( اسوه عارفان ، سال 1388 ص 67 ) . و اين تربيت و تهذيب در صورتى قابل قبول است كه در سرشت انسان استعداد تربيت و همچنين آمادگى رسيدن به مرتبه عبوديت واقعى وجود داشته باشد . آيت الله