به نظر نگارنده اين مقاله مهمترين ويژگى وكرامت قاضى ، اين بود كه به توحيد صحيح حق تعالى ، به شكل علمى و عملى معرفت يافت وموحد حقيقى وواقعى شدوهدف دين را در خود پياده نمود و به تعبير ديگر او هم از راه عقل وهم از راه وهم از راه كشف وشهود به توحيد قرانى دست يافت وحقيقت آيه « هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَىءٍ عَلِيمٌ » ( اوّل و آخر پيدا وپنهان اوست واو به همه چيز داناست ) ( سوره حديد آيه سوم ) را در حد امكان خود ، ادراك كرد . روحانيت مىتواند به راحتى نقش طبيب دلسوزى را ايفا كند كه هر جا دولت اسلامى نيازمند تاييد و قويت باشد ، به تاييد و تقويت پردازد ، هر گاه محتاج ارشاد و راهنمايى شد ، او را راهنمايى كند ، و آنگاه كه به انذار و هشدار نياز داشت ، از وظايف الهى و شرعى خويش هرگز سربرنتابد . و مىبينيم كه كارنامه حوزويان تربيت يافته در خانه فاطمه و على عليهما السلام چون خورشيد مىدرخشد و به راستى مصداق اين مدعاست كه تنها پناه قابل اطمينان در برابر تهاجم هاى فرهنگى و اعتقادى مقاومت دارد ، روحانيت شيعه اهل التقاط و امتزاج نيست و براى احقاق حقوق مردم و احياى دين در برابر ظلم و ظالم تاب نمىآورد ، بر ظالم مى شورد . البته روشن است كه سخن از روحانيت و عالمان دينى به طور مطلق نيست . روحانيت و عالمان دينى تربيت شده ، متقى ، عادل ، زاهد ، آگاه ، زمان شناس و آزاده موضوع سخن ماست ، نه هر آن كه داعيه معرفت دينى دارد و خود از الفباى مدرسه على ( ع ) و فرزندان معصوم عليهم السلام چيزى نياموخته است . سخن از وارثان و جانشينان انبياء و اولياء است . دفاع و نگاهبانى از اين جامعه علمى ، وظيفه هر مسلمان مؤمن است . . وظيفه مردم در قبال عالمان دينى چيست ؟ بىترديد آنگاه كه عالمان دين در برابر مردم حقوقى يافتند ، مردم نيز در برابر آنها وظايفى خواهند داشت . مردم بخصوص جوانان كه خود را فرزندان اهل بيت عليهم السلام مى دانند و دوستدار اين خاندانند ، براى آشنايى بيشتر با اين مكتب بايد سر كدامين سفره بنشينند ؟ آنان دين خود را از چه كسى بياموزند و كدامين شبكه را مرجع قرار دهند ، چگونه در بين مراجع اطلاع رسان باطل را از حق جدا كنند و براى اين مهم كدام ملاك را در نظر بگيرند ؟ امام باقر ( ع ) در تفسير آيه شريفه فلينظر الانسان الى طعامه مى فرمايد : « الى العلم الذى ياخذه عمن ياخذه . »