نجفى ، سيد حسن مسقطى ، حاج شيخ ابوالفضل خوانسارى ، شيخ عبدالحسين حجت انصارى ، شيخ محمد ابراهيم زابلى ، شيخ على اكبر مرندى ، سيد هاشم حداد و سيد عبدالكريم كشميرى و . . . . . و در وصف اين اين معلم بزرگ ، همين بس كه چنين ستارگانى را به عالم تشيع تربيت كردند كه هر كدام از آنان در جاى خود اقدام به تربيت نيروهاى دينى و سياسى براى زمينه سازى ظهور قائم عج شدند . وامروز كه ايران بعنوان محكمترين پايگاه تشيع و مبلغ دين الهى در جهان است ، و از افتخارات تاريخ تشيع محسوب مىشود ، مديون همين عالمان دينى است كه جرعه نوش محضر و تربيت شده علامه بزرگانى چون قاضى طباطبايى بودند . همين عالمان كه موجب نهضت علمى و معرفتى شدند و بيدارى اسلامى با معنويت خواهى جهانى ، كه امروزه شاهد آن هستيم . - آثار بجا مانده قاضى : مرحوم قاضى بخشى از قران را تفسير نموده وتاليفاتى نيز در فقه واصول داشته كه اكثر آنها از بين رفته است و آنچه باقى مانده ، تعليقه اى بر كتاب ارشاد مفيد است . وى اين كتاب را در 21 سالگى تصحيح كرده و در 17 ربيع المولود 1308 آماده چاپ شده است . استاد در اين تعليقه ، شرح حال شيخ مفيد را نگاشته است . از ديگر ثار بر جاى مانده وى ، اشعارى است كه به مناسبتهاى مختلف سروده است مثل قديريه ، شعر در مدح وادى السلام ، وشعرى در مورد نجف اشرف . نامه ها و دستور العمل هاى عرفانى نيز از ديگر آثار استاد است كه مرحوم قاضى به سيد حسن الهى ( برادر علامه طباطبايى ) شيخ ابراهيم و . . . . نوشته است . » - معيار مهم ديگرى براى ارزيابى مقام علامه قاضى ، نظرات و شهادات علما ، مراجع و شخصيت هاى بزرگ و با تقواى علمى و فقهى در مقام علمى اين عالم بزرگ است كه در اين مجال اندك امكان بيان همه آنها نيست و بدين جهت از لابه لاى همه اين گفته ها ، نوشته ها و نظرات فقط به نقل برخى از كلمات ، عناوين و عبارات آنان كه در توصيف متون اجازات و تفاريض آمده است اكتفا مىشود مانند : آيت الله خسروشاهى از علامه طباطبائى نقل مى كرد : « كتاب هاى معقول را خواندم ؛ ولى خدمت سيد على آقا قاضى رسيدم ، فهميدم كه يك كلمه هم نفهميدم . »