جمعى از نويسندگان

240

مجموعه مقالات برگزيده كنگره بزرگداشت آيت الله سيد على آقا قاضى (ره) (فارسى)

اسم اعظم را استقامت بر وحدانيت خداى جل و علا مىداند و مىگويد : « اگر شخص در طلب ، استقامت پيدا كرد ، اسم اعظم در روح او جا پيدا مىكند و آن وقت لايق اسرار ربوبى مىگردد . » بارى ! آقاى قاضى عرفانى همه جانبه دارد ، پس هم در منزل اخلاقش آسمانى است ، هم با شاگردانش اخلاقى پدرانه دارد ، هم در ميان مردم متواضع و فروتن است و هم با مخالفانش اهل عفو و گذشت است . در خانه ، پدرى مهربان و دلسوز است . نام فرزندان را با تجليل و احترام و با مهربانى ، با لفظ آقا و خانم صدا مىكند . و فرزندان در كنار چنين پدرى رشد مىكنند و مىبالند . داخل اتاق كه مىشوند پدر به احترامشان بلند مىشود تا هم آن‌ها ادب را ياد بگيرند و هم ديگران براى فرزندانش عزت و احترام قائل شوند . در اين خانه خبرى از تحكم ، جديت و امر و نهىهاى خشك نيست . بچه‌ها رفتار دينى را از پدر مىآموزند و لازم نيست در هيچ كارى آن‌ها را مجبور كنى . نماز پدر ، بچه‌ها را به نماز مىكشاند و احوالات شبانه اش براى شب بيدارى ، مشتاقشان مىكند . اما پدر كه دوست ندارد فرزندان از كودكى به تكلف و مشقت بيفتند به آن‌ها مىگويد لازم نيست از الان خودتان را به زحمت بيندازيد ، و بچه‌ها كه بارها زمزمه‌هاى عاشقانه وى و زلال جوشيده از چشمانش را در نيمه شب‌ها وقتى اللهم أرنى الطلعة الرشيدة مىخوانده و لا هو الا هو مىگفته ، ديده و شنيده‌اند ، در حالات وى حيران مىمانند . و اين چنين فرزندان در كنار او از او مىآموزند و احتياج به مدرس و مربى ندارند . آن‌ها كامل ترين مربى بالاى سرشان است كه در همه چيز نمونه‌است . بارها پدر را ديده‌اند كه وقتى به نماز مىايستد ، چگونه براى نماز مستحب لباس كامل و حتى جوراب مىپوشد . او تا آخر عمر خود را هيچ مىدانست و هميشه مىفرمود : « من هيچى ندارم » و آن قدر متواضع است و خود را كم و دست خالى مىداند كه به سيد هاشم كه به ايشان عشق و ارادت مىورزد مىگويد : « من به تو و همه شماهايى كه مىآييد اين جا مىگويم كه من هم يكى هستم مثل شما . از كجا معلوم شما چند نفر در كار من مبالغه نمىكنيد ! و روز قيامت اون جاسم جاروكش كوچه‌ها رد شود و به بهشت برود و من هنوز در آفتاب قيامت ايستاده باشم . » هيچ گاه در صدر مجلس نمىنشست و با شاگردانش هم كه بيرون مىرفت جلو راه نمىرفت ، و آن گاه كه در منزل ، شاگردان و مهمانان سراغشان مىآمدند براى همه به احترام مىايستاد . آيت الله سيد عباس كاشانى در اين باره مى فرمايد : من آن موقع سن كمى داشتم ، ولى ايشان اهل اين حرف ها نبود . بچه‌هاى كم سن و سال هم كه به مجلسشان مىآمدند بلند