رضايت خود را از حضور بيگانگان در ايران اعلام كرد . برخوردهاى اين بزرگمرد در مستر چرچيل تاثيرى فوقق العاده داشت . » فتواى تاريخى از فتواهاى مشهور آيت إله شربيانى كه مربوط به سال 1318 ه - . ق ، مىباشد تحريم مسافرت حجّاج از طريق عراق است ، كه منتهى به « حائل » مىگردد . در آن ايام مدينه منوّره تحت حكومت آل رشيد بود و آنان دست تطاول و تعدّى را به حجّاج و اموال آنان دراز كرده بودند . انواع هتك حرمت و غارت اموال در حق مسلمين روا مىداشتند . تا اتفاقاً حضرت آيت‌اله شيخ فضل‌الله نورى ( شهادت 1327 ه - . ق ، ) از آن طريق به حجّ مشرف شدند و در راه انواع آزار و اذيت و هتك حرمت به ساخت مقدس ايشان روا داشتند . آن شهيد بعد از مراجعت آنچه را در بين راه ديده بود ، به محضر مرجع عاليقدر جهان تشيع ، آيت‌اله العظمى فاضل شربيانى بيان نمودند . به دنبال اين گزارش ، از ناحيه آن زعيم بزرگ شريعت ، حكم به تحريم حجّ از آن طريق صادر و در تمام شهرهاى اسلامى پخش گرديد . از آن تاريخ راه مزبور ، مهجور و متروك گرديد ، تا آن‌كه شرّ آل رشيد زايل شد . اين حكم در نوع خود نظير حكم تحريم تنباكو ، بسيار پر سر و صدا و پرشكوه بود كه تا تحسين همگان را برانگيخت . پژوهش قابل توجه تا زمان آيت‌اله فاضل شربيانى ، اختلاف نظرهاى فراوانى بين علما و انديشمندان در مورد زمان زندگى حضرت زهرا ( س ) بعد از رحلت پيامبر اكرم ( ص ) بود . ايشان به هدف پايان دادن به تعددّ آراء در بين محققين تحقيق وسيعى را با مراجعه به منابع مختلف فُرق اسلامى در اين موضوع به عمل آورده و صدها مورد از آثار قلمى بزرگان را مورد مطالعه قرار دادند . نتيجه اين پژوهش وسيع و گسترده اين بود كه : حضرت زهرا ( س ) بعد از رحلت پدر بزرگوارش فقط 75 روز در قيد حيات بودند .