ايشان از شدت اخلاص و محبت به اهل‌بيت ( ع ) مورد توجه آقا قاضى بودند . پس از رحلت آقاى قاضى ايشان در نجف دچار مشكلات و شدائدى شدند كه مجبور به ترك نجف و مهاجرت به كاظمين و سامرا گرديدند . ايشان در دوران طلبگى خود با فيلسوف و حكيم معاصر مرحوم سيد كاظم عصار دوست صميمى بود . خصوصاً آقاى عصار از شاگردان برجسته شيخ الشريعه بودند ، و ديگر با مرحوم حسين على راشد خطيب و استاد فلسفه دانشگاه تهران نيز دوستى و رفاقت داشتند . مرحوم شيخ عبدالحسين زاهد از علماى زاهد وارسته تهران از ديگر دوستان آقاى شريعت بودند . لذا سفرى به تهران و قم نمودند . ضمن ديدار با عالمان و بزرگان ، مرحوم آيت الله العظمى بروجردى ايشان را به عنوان نماينده خود راهى پاكستان نمودند . آيت الله شريعت پس از مرحوم آيت الله بروجردى نماينده حضرت امام خمينى بودندكه در سال‌هاى 1357 به رحمت حق پيوست . استاد سيد هاشم حداد ( 1317 ق 1404 ) استاد سيد هاشم حداد از شاگردان خاص و قديمى آيت الله قاضى در سير و سلوك علمى و عملى بودند . شغل ايشان آهنگرى بود . اگرچه در زمان جوانى به درس طلبگى وارد و شايد تا سيوطى خوانده باشد اما درس را رها به سير و سلوك عملى تحت تربيت آقاى قاضى قرار گرفت و نسبت به آقاى قاضى ارادت ويژه داشت . هم چنان كه آقاى قاضى نسبت به ايشان محبت و نظر خاصى داشتند . برخى از نويسندگان ايشان را « وصى » آقاى قاضى مىدانند ، اگر چه به صورت رسمى مرحوم آيت الله حاج شيخ عباس قوچانى وصى بودند . در مورد استاد حداد برخى شاگردانى كه زير نظر ايشان سير و سلوك را آغاز كردند ، خاطرات و تحليل‌هايى ارائه داده كه حاكى از عظمت شخصيت و ابعاد وجودى آن سالك الى الله بود . مخصوصاً مرحوم آيت الله سيد محمد حسين تهرانى كه سال‌ها ملازم ايشان و دو بار به ايران دعوت نمودند ، يكى قبل از پيروزى انقلاب و دوران اختناق كه ساواك حساسيت داشته و در مجالس و ديدارهاى ايشان با مراجع و علما تحت تعقيب بودند . ديگر ديدارى كه پس از انقلاب داشتند و به شهرهاى مختلف سفر و با علماء و شخصيت‌هاى علمى بحث و مباحثه داشته‌اند . آن چه مهم است مقام معنوى ايشان بود كه به تعبير آقاى قاضى ، در توحيد تعصب خاصى دارند » و در عمل نه تنها سير و سلوك را با صبورى طى نموده ، كه تلاش مىنمودند خود را مخفى دارند و ايشان نيز به صورت پراكنده خاطراتى پيرامون آقاى قاضى فرموده‌اند . از جمله معتقدند : مرحوم آقا يك عالمى بود كه از جهت فقاهت بىنظير ، از جهت فهم روايت و حديث