حلقه‌هاى عرفانى استمرار نيافت ، اما در سه جهت تفكر ، انديشه ، عمل به عرفان اسلامى در سطح حوزه‌هاى علميه خصوصا و در سطح جامعه گسترش يافت : 1 - از طريق ميرزا جواد ملكى تبريزى امام خمينى . . . 2 - از طريق ميرزا محمد على شاه‌آبادى امام خمينى 3 - از سوى شاگردان آقاى قاضى و شاگردان و شاگردان امام خمينى گامى در شناخت شاگردان آيت الله ميرزا على آقا قاضى در يك نگاه كلى : بررسى ، تحليل ، تحقيق پيرامون « شاگردان » و « كارنامه علمى و عملى » آنان در تاريخ معاصر نه تنها كارى مشكل بدون ترديد غير ممكن مىباشد . خصوصا عدم دسترسى به منابع دست اول و مهم‌تر از آن عدم شناخت تمامى شاگردان مكتب ايشان است كه به تعبير آيت الله سيد ابوالقاسم خويى از كشورهاى اسلامى : كويت ، عراق ، افغانستان ، هندوستان ، سوريه ، ايران . . . بودند . متأسفانه در كتب منتشر شده پيرامون شخصيت و جايگاه آقاى قاضى حتى تمام شاگردان ايرانى ايشان ذكر نشده است ! لذا بايد منتظر منابع ديگر بود يا متحملا مأيوس از شناخت كامل . اما آن چه تاكنون مطرح شده است ، توانسته‌ايم به سى و پنج شخصيت پى ببريم و در مورد جايگاه ، موقعيت ، كارنامه آن‌ها در حد يك مقاله كوتاه اشاره نمائيم و تحقيقات كامل‌تر را هم در آينده انشاءاله به صورت رساله‌اى منتشر و از محققان و پژوهشگران درخواست كمك و يارى داشته باشيم تا به اين مهم اهتمام ورزند . نكته ديگر كه بايد اصل موضوع و بحث براى اين قلم باشد « ترسيم اوضاع سياسى ، فرهنگى ، تاريخى » دوران آقاقاضى مىباشد . خصوصا در ايران حوادث ، وقايع ، رخدادها و جريانات منفى و ويران سازى كه توسط استعمار غرب و عوامل آن ، استبداد داخلى و شرايط دوران بر جامعه تحميل نمود كه بنيان و اساس دين ، قرآن ، تشيع را به خطر انداخته بود . جريانى كه با مديريت « جواسيس » غربى و رجال وابسته داخلى طراحى و به اجراء درآمد . ايجاد شبهه و اشكال در مبانى اعتقادى ضد اسلامى بود . و در چنين شرايط شاگردان مكتب آقاى قاضى نقش‌آفرينى نمودند و اين خود موضوع مهمى است كه چگونه در برابر تهاجم و هجمه غرب و عوامل آن ايستادند و از حريم اسلام ، قرآن و تشيع دفاع كردند و اين ميراث گران‌بها نه تنهاهنوز كارساز و جريان‌ساز كه قرن‌ها ادامه خواهديافت .