1 . دوره كودكى و نوجوانى كه در تبريز سپرى شد . 2 . دوره تحصيل در حوزه علميه نجف 3 . دوره بازگشت به تبريز و اشتغال به كشاورزى 4 . دوره هجرت به قم و تدريس و تاليف و نشر معارف دينى استاد علامه طباطبايى بعد از ده سال تحصيل علوم دينى و كمالات اخلاقى و معنوى در نجف اشرف از محضر اساتيد برجسته اى هم چون : آيت الله محمدحسين اصفهانى ، آيت الله نايينى ، آيت الله سيدابوالحسن اصفهانى ، آيت الله حجت كوه كمرى ، آقا سيدحسين بادكوبى ، آقا سيدابوالقاسم خوانسارى و حاج ميرزاعلى آقا قاضى استفاده نمود و در رشته‌هاى فلسفه ، رياضيات ، علم رجال ، عرفان و حكمت عملى ، خوشه‌ها چيد . علامه طباطبايى به علت تنگى معيشت و نرسيدن مقررى كه از ملك زراعيشان در تبريز بدست مىآمد در سال ( 1354 ه . ق ) مجبور به مراجعت به ايران شد و مدت ده سال در قريه شادآباد تبريز به زراعت و كشاورزى مشغول گشت . « ما مىدانيم كه در دوران قاجار و دوران رضاخان ، تفكر ايرانى و فلسفه اسلامى تقريبا از بين رفته بود و عده اى به فلسفه ماترياليستى و عده اى نيز به فلسفه پوچ غربى گرايش پيدا كرده بودند . علامه طباطبايى اين خلاء فكرى را متوجه شده و كلاس فلسفه را در شهر تبريز به همراه برادر بزرگوارشان آيت الله سيدمحمدحسن الهى داير نمودند . تشكيل جلسات فلسفى ايشان مصادف با جنگ جهانى دوم و اواخر حكومت رضاخان بود . در آن هنگام منطقه آذريايجان توسط روس‌ها اشغال گرديد كه ثمره اين اشغال روى آورى سربازان روسى با كوله بارى از تفكرات فلسفى ماركسيستى بود . علامه طباطبايى در اين موقعيت از طرف مردم و روحانيت و دولت مركزى مورد حمايت واقع نشد . » ( مصاحبه نگارندگان مقاله با سيد محمد الهى ، 1391 ش ) و در سال 1365 ق 1325 / ش براى حفظ حوزه علميه قم از گزند حوادث عقيدتى طلاب ، به قم مهاجرت كرد . ( سيدمحمدحسين حسينى تهرانى ، 1425 ق ، ص 35 ) دلايل هجرت علامه طباطبايى به قم : خود ايشان در اين باره چنين مىگويند : « هنگامى كه به قم آمدم مطالعه‌اى در برنامه حوزه كردم و آن را با نيازمندهاى جامعه اسلام سنجيدم و كمبودهايى در آن يافتم و وظيفه خود را تلاش براى رفع آنها دانستم . مهم‌ترين كمبودهايى كه در برنامه حوزه وجود داشت