مسأله 321 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند ، بعد از آنكه مرض او خوب شد لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد ، ولى اگر در بين وقت نماز مرض او خوب شود بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند . چيزهايى كه بايد براى آنها وضو گرفت مسأله 322 - براى شش چيز وضو گرفتن واجب است : اول - براى نمازهاى واجب غير از نماز ميت . دوم - براى سجده و تشهد فراموش شده ، اگر بين آنها و نماز حدثى از او سر زده مثلًا بول كرده باشد و احتياط واجب آن است كه براى سجده سهو هم وضو بگيرد . سوم - براى طواف واجب خانه كعبه . چهارم - اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد . پنجم - اگر نذر كرده باشد كه جايى از بدن خود را به خط قرآن برساند . ششم - براى آب كشيدن قرآنى كه نجس شده يا بيرون آوردن آن از مستراح و مانند آن ، در صورتى كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند ، ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بىاحترامى به قرآن است بايد بدون اينكه وضو بگيرد قرآن را از مستراح و مانند آن بيرون آورد يا اگر نجس شده آب بكشد . مسأله 323 - مس نمودن خط قرآن يعنى رساندن جايى از بدن به خط قرآن براى كسى كه وضو ندارد حرام است و احتياط واجب آن است كه موى خود را هم به خط قرآن نرساند ولى اگر قرآن را به زبان فارسى يا به زبان ديگر ترجمه كنند مس آن اشكال ندارد مگر در اسم خداوند متعال كه به هر زبانى نوشته شود مس آن بدون وضو جايز نيست . مسأله 324 - جلوگيرى بچه و ديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ولى اگر مس نمودن آنان بىاحترامى به قرآن باشد ، بايد از آنان جلوگيرى كنند .