مسأله 286 - هر گاه وقت به قدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد تمام نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود بايد تيمم كند ولى اگر براى وضو و تيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد . مسأله 287 - كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر به قصد قربت يا براى كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد صحيح است و اگر براى خواندن نماز وضو بگيرد اگر طورى است كه اگر براى نماز نبود وضو نمىگرفت ولو براى اينكه طهارت حاصل شود و فقط مقيد به نماز باشد وضوى او باطل است ، ولى اگر داعى او نماز است ولى وضو را براى تحصيل طهارت مىگيرد وضوى او صحيح است به طورى كه وضو مىگيرد كه طهارت حاصل شود ولو براى قضاى نماز . شرط هشتم - آنكه به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم وضو بگيرد و اگر براى خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است . مسأله 288 - لازم نيست نيت وضو را به زبان بگويد يا از قلب خود بگذراند ولى بايد در تمام وضو متوجه باشد كه وضو مىگيرد به طورى كه اگر از او بپرسند چه مىكنى بگويد : وضو مىگيرم . شرط نهم - آنكه وضو را به ترتيبى كه گفته شد بجا آورد يعنى اول صورت ، بعد دست راست و بعد دست چپ را بشويد و بعد از آن سر و بعد پاها را مسح نمايد و بايد پاى چپ را پيش از پاى راست مسح نكند و اگر به اين ترتيب وضو نگيرد باطل است . شرط دهم - آنكه كارهاى وضو را پشت سر هم انجام دهد . و اين را موالات گويند . مسأله 289 - اگر بين كارهاى وضو به قدرى فاصله شود كه وقتى مىخواهد جايى را بشويد يا مسح كند رطوبت جاهايى كه پيش از آن شسته يا مسح كرده مثلًا به واسطه طول دادن زياد ، خشك شده باشد وضو باطل است ، ولى ملاك در پشت سر هم بودن كه آن را موالات گويند خشك شدن و يا نشدن نيست بلكه آن از باب مثال است ولى ملاك اين است كه در نظر مردم كه آنها را عرف گويند شستنها و مسحها پشت سر هم و بدون فاصله باشد به طورى كه يك عمل بودن وضو را به هم نزند پس اگر به واسطه برودت هوا و يا چيز ديگرى عضو قبلى تر باشد ، ولى فاصله در نظر مردم بين دو عمل صادق