جايى كه مردم آن را صورت مىدانند بشويد پس كسى كه در پيشانى او مو روئيده است مثل موى سر او بايد پيشانى را با مو بشويد چون در نزد مردم بر پيشانى مودار و بىمو ، پيشانى صادق است و دستها را هر چه كوچك باشد بايد از آرنج تا سرانگشتان بشويد . مسأله 245 - اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها و گوشه‌هاى چشم و لب او هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد ، بايد پيش از وضو وارسى كند كه اگر هست بر طرف نمايد . مسأله 246 - اگر پوست صورت از لاى مو پيدا باشد بايد آب را به پوست برساند و اگر پيدا نباشد شستن مو كافى است و رساندن آب به زير آن لازم نيست . مسأله 247 - اگر شك كند كه پوست صورت از زير مو پيدا است يا نه بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد و آب را به پوست هم برساند . مسأله 248 - شستن توى بينى و مقدارى از لب و چشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ولى براى آنكه يقين كند از جاهايى كه بايد شسته شود چيزى باقى نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد و كسى كه نمىدانسته بايد اين مقدار را بشويد اگر نداند در وضوهايى كه گرفته اين مقدار را شسته يا نه نمازهايى كه خوانده صحيح است . مسأله 249 - بايد صورت و دستها را از بالا به پايين بشويد و اگر از پايين به بالا بشويد وضو باطل است . مسأله 250 - اگر دست را تر كند و به صورت و دستها بكشد چنانچه ترى دست به قدرى باشد كه به واسطه كشيدن دست ، آب كمى بر آنها جارى شود كافى است . مسأله 251 - بعد از شستن صورت بايد دست راست و بعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد . مسأله 252 - براى آنكه يقين كند آرنج را كاملًا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج را هم بشويد .