مسأله 169 - اگر لباس را در كر يا جارى آب بكشند ، و بعد مثلًا لجن آب در آن ببينند ، چنانچه احتمال ندهند كه جلوگيرى از رسيدن آب كرده آن لباس پاك است . مسأله 170 - اگر بعد از آب كشيدن لباس و مانند آن خوردهء گل يا اشنان و يا صابون و مانند اينها در آن ديده شود اگر بدانيم كه مانع از رسيدن آب به آن نشده پاك است و اگر شك داشته باشيم كه آيا مانع شده يا نشده نجس است . ولى اگر آب نجس به باطن گل يا اشنان رسيده باشد ، ظاهر گل و اشنان پاك و باطن آنها نجس است . مسأله 171 - هر چيز نجس تا عين نجاست را از آن بر طرف نكنند پاك نمىشود ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده باشد اشكال ندارد . پس اگر خون را از لباس بر طرف كنند و لباس را آب بكشند و رنگ خون در آن بماند پاك مىباشد اما چنانچه به واسطه بو يا رنگ يقين كنند يا احتمال دهند كه ذره‌هاى نجاست در آن چيز مانده نجس است . مسأله 172 - اگر نجاست بدن را در آب كر يا جارى بر طرف كنند ، بدن پاك مىشود و بيرون آمدن و دوباره در آب رفتن لازم نيست . مسأله 173 - غذاى نجسى كه لاى دندانها مانده اگر آب در دهان بگردانند و به تمام غذاى نجس برسد ظاهر آن پاك مىشود ولى باطن آن نجس مىماند مگر اينكه آب به باطن آن هم برسد . مسأله 174 - اگر موى سر و صورت را با آب قليل آب بكشند بايد فشار دهند كه غساله آن جدا شود و همچنين است اگر در آب كر و يا جارى بشويند بايد فشار دهند ، يعنى موهاى بلندى كه غالبا آب در آنها مىماند فشار آنها لازم است . مسأله 175 - اگر جايى از بدن يا لباس را با آب قليل آب بكشند اطراف آنجا كه متصل به آن است و معمولا موقع آب كشيدن آنجا نجس مىشود در صورتى كه آب در دفعه بعد بر آن جارى شود و يا در همان دفعه از آن بگذرد پاك است و الّا نجس مىباشد و همچنين است اگر چيز پاكى را پهلوى چيز نجس بگذارند و روى هر دو آب بريزند و آب به هر دوى آنها برسد پاك است . پس اگر براى آب كشيدن يك انگشت نجس روى همهء