11 - عرق حيوان نجاستخوار مسأله 117 - بنابر احتياط واجب بايد از عرق شتر نجاستخوار و هر حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده اجتناب كرد . مسأله 118 - عرق جنب از حرام نجس نيست ولى نمىشود با آن نماز خواند چه در حال جماع بيرون آيد يا بعد از آن ، از مرد باشد يا از زن ، از زنا باشد يا از لواط ، يا از وطى و نزديكى كردن با حيوانات ، يا استمناء ( و استمناء آن است كه انسان با خود كارى كند كه منى از او بيرون آيد ) ولى احتياط مستحب در اجتناب است . مسأله 119 - اگر انسان در موقعى كه نزديكى با زن حرام است مثلًا در روزه ماه رمضان ، با زن خود نزديكى كند بايد عرقى كه از او بيرون مى آيد با آن نماز نخواند و بنابر احتياط مستحب از آن اجتناب نمايد . مسأله 120 - اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد و بعد از تيمم عرق كند بنابر احتياط واجب با آن عرق نماز نخواند و بنابر احتياط مستحب از آن اجتناب كند . مسأله 121 - اگر كسى از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزديكى نمايد و بعد از حرام جنب شود ، احتياط واجب آن است كه با عرق آن جنابت نماز نخواند و احتياط مستحب اجتناب از آن است . راه ثابت شدن نجاست مسأله 122 - نجاست هر چيز از سه راه ثابت مىشود : اول - آنكه خود انسان يقين كند چيزى نجس است ، و اگر گمان داشته باشد چيزى نجس است ، لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابراين غذا خوردن در قهوه‌خانه‌ها و مهمانخانه‌هايى كه مردمان لاابالى ، و كسانى كه پاكى و نجسى را مراعات نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين نداشته باشد غذايى را كه براى او آورده‌اند نجس است اشكال ندارد .