تعزير نيست . و در بعضى موارد مثل كسى كه با زوجه اش در ماه رمضان جمع شده و هر دو روزه بوده‌اند مخصوص به تازيانه است و اما مراد به تعبير « التعزير دون الحدّ » كه در وسائل ، ج 18 ، باب 10 از ابواب حدود و تعزيرات صحيح حماد بن عثمان وارد شده اين است كه در جايى كه بنا بر تعزير به تازيانه باشد بايد از حدّ شرعى كمتر باشد و غير اين مورد از نظر عدد تازيانه كم و زياد معناى محصلى ندارد بلى به لحاظ تنقيح ملاك مىتوان گفت نبايد حاكم براى تعزير نوعى از حبس را مثلًا اختيار كند كه خسارات روحى و جسمى آن بيش از زدن 80 يا 100 ضربه شلاق باشد . ب - از آنچه گفته شد معلوم شد كه ملاك خسارت وارد بر مجرم است كه بايستى از نظر عرف و عقلا كمتر از خسارت حدّ باشد چه از نظر جسمى و چه از نظر آبروئى . و اما دليل بر تعدى از تازيانه به تعزير ديگر روايات است . « 1 » سؤال 411 . چنانچه از شخصى فيلم ، عكس و مجلات مبتذل كشف و براى محكمه ثابت شود كه نگهدارى و استفاده از آنها منحصراً به منظور رفع ضعف قوه جنسى وى در ارتباط با همسرش بوده و هيچ گونه اشاعه فحشا و سوء استفاده ديگران را در بر نداشته است آيا نگهدارى و استفاده فوق الذكر جرم موجب تعزير است ؟ جواب : اگر آن اشخاصى كه فيلم يا عكس آنها گرفته شده انسان آنها را بشناسد نگاه كردن به

--> ( 1 ) مثل موثق سماعة ( 2 / 11 كتاب الحدود ) قوله ( ع ) فى شهود الزور و يطاف بهم حتى يعرفهم الناس . و مثل خبر ابن سنان و غياث بن ابراهيم 2 و 3 / 15 من كتاب الشهادات « ان عليا ( ع ) كان اذا اخذ شاهد الزور فان كان غريباً بعث به الى حيه « اى محلته و المكان الذى يعيش فيه » و إن كان سوقياً بعث به إلى سوقه فيطيف به ثم يحبسه اياماً ثم يخلى سبيله و مثل حسنة محمد بن قيس ( فى الكافى ج 7 ص 264 ) فى شاهد الزور قال على ( ع ) : « من يدلّنى على هذين أنكلهما » و قد تمسك بما ذكرناه فى الجواهر ، ج 41 ، ص 252 ، فى المسألة العاشرة ) و لا شك ان ما ذكر يكون تعزيراً و ليس به جلد . و المتفحص به حد غير ذلك من الروايات .