الشيخ محمد علي اسماعيل پور القمشه‌اى

131

الدلائل الظاهرات (استفتائات واستدلالات)

دختر تا هفت سال و حضانت پسر تا دو سال « 1 » . سؤال 277 . اگر پدرى پسرى را كه حق حضانت ( حق نگهدارى ) را به مادر بچه واگذار نمايد بعد از اينكه او را طلاق داده و پدر مادر با پدر بچه قرار بگذارد كه خرجى آن بچه را به جاى پدر بدهد اگر از اين امر مدتى بگذرد و مادر خرجى بچه را داده باشد آيا مىتواند از پدر خودش يا پدر بچه مطالبه نمايد يا خير ؟ جواب : در فرض مسأله ضمانت صحيح نيست چون چيزى در عهده پدر بچه نبوده كه پدر مادرش ضامن باشد و ضامن شدن نسبت به مالى است كه در عهده است و وجوب نفقه در غير زوجه تكليف محض است كه اگر به آن عمل نشود فقط معصيت شده ، بنابراين چيزى بر عهده پدر بچه از مال ثابت نبوده كه ضمانت پدر مادر صحيح باشد و مادر او هم حقى ندارد كه رجوع نمايد به پدر بچه بلكه او خرجى او را بدون امر پدرش داده و از پدر هم نخواسته كه خودش بدهد و در بعض موارد اضطرارى به امر حاكم شرع اگرچه مىشود قرض بگيرند و در عهده پدر است عوض آن ولى در اين مورد اين امر محقق نيست . سؤال 278 . زنى از شوهر خود تقاضاى طلاق خلع مىكند و عوض خلع مرد شرط مىكند كه زن پسر بچه‌اى كه از آنهاست حضانت كند آيا تا آخر عمر بايد آن بچه را حضانت كند يا مىتواند بعد از تمام شدن عدّه طلاق بچه را به زوج برگرداند . جواب : البته حضانت بچه و يا تحت تكفل بودن او حدى دارد و بعد از بلوغ و رشد بچه نه حق حضانت مىماند و نه حق كفالت و تا آخر عمر كه خارج از اين حد باشد معنى ندارد حق حضانت و كفالت و در فرض تحقق موضوع كفالت و يا حضانت بايد گفت اگر مدت آن معين نشده و يا منصرف به حدّ معينى نيست بحسب ظهور لفظ طلاق

--> ( 1 ) چون كه در ادله چيزى نيست كه دلالت بر عدم جواز نمايد و ظاهراً حقّيت كه در لسان نص است عدم وجوب است و اصل هم اقتضاء جواز اسقاط دارد .