احكام شرعى هستم . يعنى اگر چاه نجس شود ، به واسطه كشيدن آب چاه ، پاك مىگردد يا آن كه در ظاهر پاك باشد و به واسطه كشيدن آب چاه از آلودگى و مسموميت و آثار سوء نجاست رهايى و نظيف مىگردد ، زيرا كه در مقدمات كتاب گفته شد كه ذكر فلسفه حكمى چه واجب و چه مستحب و همچنين در مكروهات و محرمات از نقطه نظر فلسفى فرقى ندارد . مطابق آنچه مرحوم شهيد در لمعه ذكر فرموده به شرح ذيل است . 1 . براى ملاقات آب چاه يا ادرار بچه شيرخوار و مردار گنجشك ، لازم است يك دلو آب چاه را كشيد . 2 . براى ملاقات آب چاه با مردار موش كه تغيير نكرده و مار و سوسمار ، سه دلو بايد كشيد . 3 . براى ملاقات آب چاه با مردار كبوتر و ادرار بچه غذاخور و مردار موش باد كرده ، هفت دلو بايد كشيد . 4 . عذره ( مدفوع ) خشك و دو سه قطره خون ، ده دلو بايد كشيد . 5 . آب بارانى كه مدفوع به همراه بياورد و مدفوع سگ و ادرار را ، سى دلو بايد كشيد . 6 . مردار روباه و خرگوش و ميش و ادرار مرد ، چهل دلو بايد كشيد . 7 . خون زياد ، پنجاه دلو بايد كشيد . 8 . مردار انسان ، هفتاد دلو بايد كشيد . 9 . مردار اسب و الاغ و ماده گاو به قدر يك كر آب بايد كشيد . 10 . در نجاساتى كه نام آنها در روايات نيامده ، مانند : مردار شتر و گاو نر و شراب ، تمام آب چاه را بايد كشيد . آيا اين تقسيم بندى مبنى بر يك اصول و قواعد فطرى و موازين فلسفى و بيوشيميك و مقررات علمى تشريع شده يا صرفاً تعبد محض و تصادف و به دلخواه ، وضع و جعل گرديده است . مسلماً جواب قسمت اول است . براى اينكه وقتى در احكام طهارت اسلامى و غير طهارت از