مىتوان از مجموع روايات و احاديث و تحقيقات دانشمندان استفاده نمود آن است كه ، عمق آب در كر به طور مسلم مورد نظر است . « 1 » آب باران و آب جارى در شرع اسلام نسبت به ساير اقسام آب‌ها از لحاظ پاك كنندگى داراى اهميت زيادى است و مىتوانيم آنها را در درجه اول بشمار آوريم . چنانچه از مراجعه به رسائل عمليه و فتواى فقهاء اماميه مطلب كاملًا واضح مىشود . به ويژه آب باران كه در قرآن آن را « طهور » خاطر نشان فرمود و احاديث نيز آن را تاييد نموده‌اند چنانچه در مرسله كاهلى آمده « كل شئ يراه ماء المطر فقد طهر » « 2 » هر چيزى كه باران را ملاقات كرد پاك مىشود ( و آثار سوء نجاست از آن مرتفع مىگردد ) . آنچه بيان شد اين است كه تطهير چيز نجس در شرع اسلام براى رفع آثار سوء نجاسات است و همچنين روشن شد كه يگانه عامل در رفع اين خطرهاى نجاست از محيط زندگى بشر ، همان فرمانها ( حيوانات ذره بينى در آب ) است و نيز توضيح داديم كه وسايل و ابزار و مهمات جنگى اين فرمانها ، فقط گلوله‌هاى اكسيژن است كه بر جان ميكروب‌ها و مواد آلى فساد پذير كوبيده و آنها را از پا در مىآورند . در مبادله آب وهوا و روابط دوستانه آنها با يكديگر گفته شد كه پيوسته جريانى بين هر دو برقرار است . يعنى ، پيوسته آبها تبخير و به هوا تحويل داده مىشود و از هوا و اكسيژن هوا داخل در آبها ، مجذوب و محلول مىگردد تا به سر حد اشباع برسند . و اين نكته را نبايد فراموش كنيم كه آب در حال جريان ، بيشتر از هوا اكسيژن جذب مىكند . هر چه فشار و تلاطم و جريان آب بيشتر باشد آبش از اكسيژن محلول اشباع شده است و حيوانات آبى مثل ماهىها بهتر و خوشتر زندگى مىكنند و مواد حياتى آنها كه اكسيژن محلول در آب است براى تنفس آنها مهيا است .

--> ( 1 ) . اتفاقاً عمق بركه هاى تصفيه فاضل آب ( atang a paissom ) هم در همين حدود بايد باشد : 40 سانتيمتر در اطراف و يك متر در وسط ( مطهرات در اسلام ، ص 65 ) ( 2 ) . اصول كافى ، كلينى ، ج 3 ، ص 13 .