شخص نماز گزار به طور مداوم در هر شبانه روز چندين مرتبه در نماز ، خود را از جمله‌ى صالحان ، و با آنها هم رديف مىكند و خود را فروتن و خاكسار مىسازد ، از اين رو بطور طبيعى در او اثر مىگذارد و در رديف بندگان صالح در مىآيد و اين نتيجه‌ى بزرگ گرفته مىشود . ب . يكى ديگر از فوائد روانى نماز لذت بردن نماز گزار است ، كه در نماز با محبوب خود مواجه و به قرب وصال نائل مىگردد ، و چنان غرق لذّت روحى مىگردد ، كه ديگر لذائذ مادّى و نشاط جسمى براى او رنگ و بويى ندارند . و بالاترين لذت‌هاى اهل بهشت ، لذّت روحى و رضايت و خشنودى خدا از آنها است و همچنين خشنودى بنده از خدا : « رضى اللَّه عنهم ورضوا عنه » . « 1 » و اين لذّت عظيم ، واسطه‌ى انس و توّجه به خدا و رضا و تسليم آنها ، در دنيا نيز حاصل مىشود و مصداق تامّ آن براى نماز گزاران حاصل مىگردد . به همين خاطر اهل رضوان ، علاقه‌ى وافرى به نماز داشتند و از آن لذّت فوق العاده مىبردند ، و نماز را روشنائى چشم خود مىدانستند « 2 » و چندان بر لذت‌هاى جسمى تاكيد نمىكردند . چنانچه در حالات حضرت على ( ع ) آمده است كه چقدر به نماز و نوافل علاقه داشت به طورى كه شهرت پيدا كرد : على ( ع ) هر شب هزار ركعت نماز مىخواند ( مراد از هزار ركعت ، اشتغال مداوم تا صبح است ) و از بس غرق لذّت مىشد ، خستگى پيدا نمىكرد .

--> ( 1 ) . مائده / 119 . ( 2 ) . قال رسول اللَّه صلى الله عليه وآله : جعل قرة عينى فى الصلاة ( كافى ، ج 5 ، ص 321 ، ح 7 ) .