هشتم : فلسفه‌ى بهداشتى نماز نماز كه عبارت است از اعمال خاص با شكلى مخصوص ؛ مشتمل است بر يك سلسله شرايط كه تحقّق آنها در بهداشتِ جسم ، تأثير شايانى دارد . از آن جمله : طهارت بدن و لباس از نجاسات ، شرط صحّت نماز مىباشد . و همچنين پيراستن از كثافات شرط است در قبول و كمال آن ، و نيز شرط بودن غسل و وضو ، كه در جلد اوّل بيان گرديد كه اين نظافت ارمغانى است براى مؤمن ، به مقتضاى كلام نبوى ( ص ) « لاصلاة إلّا بطهور » . « 1 » و همچنين مسواك كردن و استعمال عطر و پاكيزگى لباس و بدن ، و بيدارى بين الطلوعين و استنشاق به آب خنك ، نقش و تاثير هر كدام در بهداشت ، غير قابل ترديد است . همچنين كراهت نماز در حال سنگينى معده و در مكان كثيف ، كه هر كدام از اين آداب و سنن براى حصول سلامتى و بهداشت نقش مؤثّرى دارد . علاوه بر اين ، خود افعال نماز نيز ، يك نوع پرورش جسمى است كه اعضاء به كار مىافتد ، به عبارت ديگر در حال نماز جسم و روان انسان ، همه و همه به كارند .

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 33 و التهذيب ، ج 1 ، ص 49 .